Δακτυλοδεικτούμενος και αποδέκτης του χλευασμού των συναδέλφων του είναι 40χρονος Έλληνας στρατιωτικός, φορέας του HIV, που μοιράζεται με την εφημερίδα «Η Ελλάδα Αύριο»  την καθημερινή σκληρή μάχη για μια αξιοπρεπή ζωή, παλεύοντας όχι μόνο με την ίδια τη νόσο, αλλά και τη μεροληψία των συναδέλφων του, η οποία οδηγεί έως και στην παράβαση της ελληνικής νομοθεσίας.

Ο 40χρονος στρατιωτικός έμαθε ότι είναι φορέας εντελώς τυχαία το 2009, όταν είχε δώσει αίμα για κάποιον γνωστό του σε ένα νοσοκομείο. «Δεν πίστευα ποτέ ότι θα συμβεί, γιατί δεν ανήκα στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Είχα μόνιμη σχέση με μια κοπέλα, δεν έκανα χρήση ναρκωτικών» δηλώνει ο 40χρονος, ο οποίος έπειτα από πολλές εξετάσεις διαπιστώθηκε είναι φορέας του ιού και ότι η κατάσταση της υγείας του είναι αντιμετωπίσιμη με την κατάλληλη αντιρετροϊκή αγωγή.

Ωστόσο, την ίδια άποψη δεν συμμερίζονταν οι συνάδελφοί του κι έτσι, επειδή ο 40χρονος υπηρετούσε ως τότε σε σκληροπυρηνικό κέντρο και υπήρχε υψηλός κίνδυνος τραυματισμού, χρειάστηκε να περάσει από ιατρικές επιτροπές, οι οποίες τον έβγαλαν «ελαφράς υπηρεσίας».

Η είδηση για την ασθένειά του διαδόθηκε από τον διοικητή, εν είδει κουτσομπολιού, με αποτέλεσμα η ειρωνεία να είναι στην ημερήσια διάταξη. Μάλιστα, όπως δηλώνει, πρόσφατα συνάδελφος του του είπε κατάμουτρα ότι τρέχει σπίτι του και πλένεται με αντισηπτικά γιατί φοβάται να μην κολλήσει.

Η μετάθεση ήταν μονόδρομος και σύντομα ο οροθετικός αξιωματικός κατέθεσε σχετική αίτηση για μετακίνησή του σε άλλη μονάδα «ελαφράς υπηρεσίας».

«Δεν πίστευα ότι θα αντιμετώπιζα πρόβλημα, γιατί η ελληνική νομοθεσία είναι ξεκάθαρη. Προβλέπεται ότι όσοι πάσχουν από ανίατα νοσήματα, όπως εγώ, μετατίθενται μόνο όταν το ζητήσουν οι ίδιοι και προς τη μονάδα της επιλογής τους», επισημαίνει ο στρατιωτικός.

Ωστόσο, αν και η αγωγή που λαμβάνει προκαλεί διαταραχές ύπνου και του νευρικού συστήματος και δεν επιτρέπεται να εργάζεται πριν από τις οκτώ και μισή το πρωί και να μην κάνει νυχτερινές βάρδιες ή να χειρίζεται μηχανήματα, η μετάθεση που του δίνουν δεν πληροί αυτές τις προδιαγραφές, με την αιτιολογία ότι εκεί θα είναι απομονωμένος και δεν υπάρχει κίνδυνος να κολλήσει κανέναν άλλον.