Ο Πάνος Μουζουράκης άνοιξε την καρδιά του και μοιράστηκε με τον Μιχάλης Πλεμμένο προσωπικές του σκέψεις, τόσο για τη σχέση του με τη Μαρία Σολωμού, όσο και για την απώλεια του πατέρα του.

«Η Μαρία ήταν ο δυνατός χαρακτήρας μέσα στη σχέση μας που με έκανε και εμένα να πατάω πιο πολύ στα πόδια μου. Με έκανε μέσα από αυτό να μπερδεύω τη ζήλια με το ενδιαφέρον ή να μπερδεύω την ανάγκη με την αγάπη. Μερικές φορές πρέπει να περάσεις δια πυρός και σιδήρου για να γίνει αυτό το πράγμα. Δηλαδή να κάψεις εκείνη τη φλάντζα που νόμιζες ότι θα σε σκότωνε. Να ξεπεράσεις εκείνη τη γραμμή που έλεγες: «Τώρα εγώ θα πεθάνω».

Όσο γερνάω, όσο μεγαλώνω, αισθάνομαι ότι επιθυμίες μου εκπληρώνονται πολύ πιο γρήγορα. Που σημαίνει ότι ή έχω συνδεθεί καλύτερα με αυτή την ανώτερη δύναμη το σύμπαν και το Θεό και μου εκπληρώνει τις ευχές μου. Ή τελειώνει ο χρόνος μου και είναι σε φάση: «Παιδιά δώστε του τα δώρα γιατί 2019 φεύγει αυτός!», είπε ο τραγουδιστής.

Με αφορμή το «Look at me dad» που έγραψε για τον πατέρα του, ο Πάνος Μουζουράκης εκμυστηρεύτηκε στο Happy Day:

«Το τραγούδι για τον πατέρα μου ήταν σαν αποχαιρετιστήριο δώρο. Το τραγούδι γράφτηκε το μισό στο αεροδρόμιο. Μπήκε για μια τυπική επέμβαση και την ώρα που έχω πάρει το αεροπλάνο και χάνω την ανταπόκριση με παίρνει ο Μανώλης, ο μεγάλος μου αδελφός και μου λέει: «Καλύτερα να γυρίσεις πίσω, γιατί κάτι πήγε στραβά». Εκείνη τη στιγμή ο πατέρας μου ήταν σε μια κατάσταση που τον περιμέναμε από λεπτό σε λεπτό. Συνειδητοποιώ ότι έχω χάσει και το πορτοφόλι μου στο αεροδρόμιο και τελικά πρόλαβα. Μάλιστα συνήλθε κιόλας λίγο πριν φτάσω και μας έκανε έναν υπέροχο επίλογο, ο οποίος με βοήθησε να γράψω και το υπόλοιπο μισό τραγούδι.

Αυτό που συνειδητοποίησα ήταν ότι αν είχα προλάβει την πτήση, θα είχα φύγει χωρίς πορτοφόλι στην Αμερική, θα είχα χάσει αυτόν τον υπέροχο επίλογο του πατέρα μου και θα έπρεπε να ξαναγυρίσω πίσω χωρίς να έχω λεφτά και πορτοφόλι. Οπότε κάτι με προστάτευσε εκεί. Είχαμε κάνει μια συμφωνία τον πατέρα μου. Επειδή εγώ πιστεύω ότι υπάρχει μετά πολύ πράγμα. Για επιβεβαίωση απλά, αν φύγω εγώ πρώτα θα σου εμφανιστώ, μη χεστείς πάνω σου. Άμα φύγεις όμως εσύ πρώτα θέλω να μου κάνεις την ίδια χάρη. Κι όπως καθόμουν στο κρεβάτι και προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τι έχει συμβεί, ξαφνικά αισθάνομαι να με χαϊδεύει. Το αισθάνθηκα τόσο έντονα που νόμιζα ότι η Μαρία είχε ξυπνήσει από δίπλα και με χάιδευε. Γύρισα και κοιμόταν η Μαρία. Κι εκεί κατά κάποιο τρόπο σαν να απαλύνθηκε ο πόνος και να τον ένιωσα.»