Ο Τζέσε Όουενς έχει μείνει στην ιστορία ως ο αθλητής που ρεζίλεψε την θεωρία του Χίτλερ για την υπεροχή της Αρίας φυλής, μπροστά στα μάτια του. Κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, εκνευρίζοντας τον Χίτλερ, που απέφυγε να τον συγχαρεί και να του σφίξει το χέρι, πράγμα που αντίθετα έκανε με τους Γερμανούς αθλητές.
Η ζωή του Τζέσε Όουενς δεν ήταν εύκολη ούτε στις ΗΠΑ. Ειδικά στον νότο, όπου και γεννήθηκε, οι μαύροι αντιμετωπίζονταν ως κατώτεροι. Τα πράγματα κάπως καλυτέρεψαν όταν η οικογένεια μετακόμισε στο Κλίβελαντ του Οχάιο. Αλλά οι ρατσιστικές συμπεριφορές δεν εξαλείφθηκαν. Ο Όουενς μεγάλωσε σε φτωχό σπίτι αλλά κατάφερε να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Εκεί αναδείχθηκε ως μεγάλος σπρίντερ στα 100μ. και στα 200μ., ενώ είχε επίσης μεγάλη ευχέρεια και στο άλμα εις μήκος. Στο πανεπιστημιακό πρωτάθλημα έμεινε στην ιστορία, όταν μόλις σε 45 λεπτά, έσπασε τρία παγκόσμια ρεκόρ.
@blackhistorymonth.org.uk
Αυτόματα έγινε η ελπίδα των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, το 1936. Η ναζιστική Γερμανία ήθελε να αποδείξει το μεγαλείο της, όπως έλεγε, αλλά κυρίως ήθελε να πείσει τον κόσμο ότι είχε συνέλθει από την ήττα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό δέχθηκε τους όρους αρκετών χωρών, που ήθελαν να κατέβουν στους αγώνες με αθλητές ανεξαρτήτως χρώματος και θρησκεύματος, αποφεύγοντας έτσι το μποϊκοτάζ.
Ο Τζέσε Όουενς παρά τις αμφιβολίες του, αποφάσισε να πάει στο Βερολίνο. Και πολύ καλά έκανε. Οι ναζί δεν περίμεναν ποτέ πως θα επικρατήσει κατά κράτος και στα 4 αγωνίσματα που έλαβε μέρος. Πρώτα κέρδισε με άνεση τον τελικό των 100μ. Και μετά ήρθε ο ημιτελικός του μήκους. Εκεί όπου θα αντιμετώπιζε τον Γερμανό πρωταθλητή Ευρώπης, Λουτζ Λονγκ.
@evangelicalfocus.com
Στην πρώτη του προσπάθεια, προσπάθησε να ελέγξει τον στίβο, όπως συνήθιζε, αλλά ο κρίτης τον έβγαλε άκυρο. Η δεύτερη προσπάθεια ήταν επίσης άκυρη. Κινδύνευε πλέον με αποκλεισμό. Τότε, ο Λουτζ Λονγκ σηκώθηκε και κατευθύνθηκε προς τον Όουενς, βοηθώντας τον να μετρήσει καλύτερα τα βήματά του και να πατήσει λίγο πιο πίσω. Το τρίτο άλμα ήταν έγκυρο και προκρίθηκε στον τελικό. Μερικοί ιστορικοί αμφισβητούν το συγκεκριμένο γεγονός.
Όλοι όμως συμφωνούν για το τι συνέβη μετά τον τελικό. Εκεί, σε μια τεράστια μάχη με εναλλαγές στην πρώτη θέση, ο Όουενς κατάφερε να κερδίσει το δεύτερο χρυσό του μετάλλιο και να αφήσει τον Γερμανό στην δεύτερη θέση. Μετά το τέλος του αγώνα, ο Λουτζ Λονγκ αγκάλιασε τον Όουενς και έκαναν μαζί τον γύρο του θριάμβου, περνώντας αγκαλιασμένοι μπροστά από τον Χίτλερ και τον Γκέμπελς. Το πλήθος ζητωκράυγαζε. Η τόλμη του Όουενς και το απερίγραπτο θάρρος του Λονγκ, που αψήφησαν τον Χίτλερ, ήταν αδιαμφησβήτητα η πιο σημαντική στιγμή των 11ων Ολυμπιακών Αγώνων. Με διαφορά.
Οι δυο τους έγιναν φίλοι. Ο Όουενς συνήθιζε να λέει πως «μπορείς να λιώσεις όλα τα χρυσά μετάλλια και τα κύπελλα που έχω, αλλά δεν θα έφταναν για τα ’24 καράτια’ φιλίας που ένιωσα εκείνη την στιγμή για τον Λουτζ Λονγκ. Ο Χίτλερ πρέπει να είχε τρελαθεί όταν μας έβλεπε αγκαλιασμένους». Πράγματι, ο Λονγκ δεν συμμεριζόταν την ιδεολογία του καθεστώτος και δεν συμφωνούσε με όσα συνέβαιναν εκείνη την εποχή στην ναζιστική Γερμανία.
@sportmyway.eu
Ο Όουενς κέρδισε άλλα δυο χρυσά μετάλλια. Στα 200 μ. και στα 4x100μ. Όταν έφυγε από την Γερμανία δεν ξαναείδε τον Λονγκ. Αλληλογραφούσαν όμως συστηματικά. O Χίτλερ όμως μάλλον δεν ξέχασε ποτέ εκείνη την στιγμή και τον τιμώρησε. Γιατί για τον Λονγκ, το να ενταχθεί στην Βέρμαχτ και να πολεμήσει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τιμωρία ήταν. Σκοτώθηκε στα 29 του χρόνια, κατά την συμμαχική απόβαση στην Σικελία το 1943. Στο τελευταίο γράμμα που έστειλε στον Όουενς, έγραφε: «Κάποια μέρα πήγαινε να βρεις τον γιο μου. Πες του για τον πατέρα του και πώς ήταν τα πράγματα πριν μας χωρίσει ο πόλεμος. Πες του πώς πραγματικά μπορούν να είναι τα πράγματα μεταξύ των ανθρώπων σε αυτήν την γη».
Πράγματι, ο Όουενς βρήκε τον γιο του Λονγκ και του μίλησε για τον πατέρα του. Έγινε μάλιστα και κουμπάρος του. Το 2009, η εγγονή του Όουενς και ένας από τους γιους του, συναντήθηκαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Βερολίνο, παραδίδοντας μαζί τα μετάλλια στο άλμα εις μήκος.
Ο Όουενς πήγε στην ρατσιστική Γερμανία και γύρισε με τέσσερα χρυσά μετάλλια. Όμως και στις ΗΠΑ, η κατάσταση όταν επέστρεψε δεν ήταν ιδανική. Ούτε για έναν Ολυμπιονίκη. Ο πρόεδρος της χώρας δεν αναφέρθηκε καθόλου στην επιτυχία του, δεν επεδίωξε να τον συναντήσει, ενώ οι νίκες του και η σημασία του τόπου και του χρόνου στους οποίους έλαβαν χώρα, δεν αναγνωρίστηκαν παρά μόνο μετά τον θάνατό του. Λέγεται μάλιστα πως ακόμα και σε μια τελετή προς τιμήν του, του ζήτησαν να μπει από την πλαϊνή πόρτα του προσωπικού.
Ένας άντρας πίσω στην Γερμανία όμως ήξερε ότι είχε χάσει από τον καλύτερο. Ήξερε πως η προσπάθειά του, θα είχε σημασία μόνο τότε. Και φυσικά, γνώριζε πως ο ρατσισμός μπορούσε να κάνει μόνο κακό. Και το όνομά του ήταν Λουτζ Λονγκ...
