Μπορεί η Washington D.C. (όχι Washington σκέτο, γιατί εκείνη είναι πολιτεία) να είναι πρωτεύουσα και κατοικία του προέδρου των ΗΠΑ από το 1790, αλλά οι κάτοικοι της δεν ψήφιζαν για τον πρώτο πολίτη της χώρας, o οποίος ζούσε λίγα στενά μακριά από τα σπίτια τους, για 174 χρόνια. Όλοι οι κάτοικοι της χώρας μπορούσαν να τον ψηφίσουν ακόμα κι αν ήταν 5 ώρες μακριά με το αεροπλάνο. Αλλά οι «γείτονές» του όχι.

Αυτό το παράδοξο οφείλεται στο ειδικό καθεστώς στο οποίο υπάγεται γενικότερα η πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Άρα και στις εκλογές. Αρχικά, η Νέα Υόρκη υπήρξε πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Και αργότερα η Φιλαδέλφεια. Το 1790, το Κογκρέσο ζήτησε από τον πρόεδρο George Washington να επιλέξει ένα μέρος ώστε να χτιστεί μια νέα πρωτεύουσα. Εκείνος επέλεξε ένα μέρος, έναν βαλτότοπο τότε, μεταξύ της πολιτείας του Μέριλαντ και της Βιρτζίνια. Έτσι ιδρύθηκε μια ομοσπονδιακή πόλη, που πήρε το όνομα του πρώτου προέδρου, και δεν ανήκε σε καμία πολιτεία. Αντίθετα, είναι μέχρι και σήμερα μια ομοσπονδιακή περιφέρεια, μια περιφέρεια που ελέγχεται και κυβερνάται από το Κογκρέσο.

Αυτό συνέβη από τότε που οι πρώτοι κάτοικοι έφτασαν στην περιοχή. Από το 1801, το Κογκρέσο έπαψε τα εκλογικά δικαιώματα των κατοίκων. To σύνταγμα των ΗΠΑ αναφέρει πως ότι δεν ελέγχεται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, είναι στην δικαιοδοσία των πολιτειών και του λαού. Η Ουάσιγκτον ανήκει στην πρώτη κατηγορία.

Έτσι από το 1802, η Ουάσιγκτον είχε δήμαρχο που διοριζόταν από τον πρόεδρο και για το μόνο που ψήφιζαν οι κάτοικοι ήταν το 12μελές δημοτικό συμβούλιο. Αυτό κράτησε 1,5 αιώνα. Το 1961, η 23η τροπολογία επέτρεψε στους ψηφοφόρους της πόλης να συμμετέχουν στην εκλογή του προέδρου. Η ίδια τροπολογία επιτρέπει στην ομοσπονδιακή περιφέρεια να έχει τις ίδιες ψήφους εκλεκτόρων με την πολιτεία που έχει τον μικρότερο πληθυσμό στις ΗΠΑ.

Αλλά ακόμα και σήμερα, δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με τις υπόλοιπες πολιτείες. Το 1973 απέκτησε το δικαίωμα να εκλέγει δήμαρχο και ένα 13μελες δημοτικό συμβούλιο, που έχει νομοθετική δικαιοδοσία. Στις αποφάσεις τους ωστόσο, το Κογκρέσο μπορεί να ασκήσει βέτο. Οι κάτοικοι της Ουάσιγκτον δεν εκπροσωπούνται στη Γερουσία, ούτε στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Έχουν μόνο ένα μέλος στο Κογκρέσο, που όμως δεν έχει δικαίωμα ψήφου! Οι κάτοικοι της πόλης προσπαθούν για πολλά χρόνια να αποκτήσουν όλα τα εκλογικά δικαιώματα που έχει μια πολιτεία, χωρίς αποτέλεσμα μέχρι στιγμής.