Η σχέση πατέρα και κόρης πολλές φορές περνά σε δεύτερη μοίρα, ύστερα από εκείνη την μητέρας και του γιου. Αλλά δεν θα έπρεπε. Γιατί είναι μια από τις πιο όμορφες σχέσεις που υπάρχουν στην ζωή. Και μακράν η πιο συγκινητική και δακρύβρεχτη όταν την βλέπεις στην μεγάλη οθόνη. Είτε είναι κωμωδία, είτε δράμα, είτε οτιδήποτε άλλο, η στιγμή που η συγκεκριμένη σχέση απεικονίζεται με όλη της την δυναμική, είναι μια από τις πιο όμορφες του σινεμά...

Father of the Bride

Ο «εφιάλτης» του πατρός γίνεται πραγματικότητα. Η κορούλα του μεγάλωσε και θα παντρευτεί νωρίς, με τον ίδιο να χάνει ξαφνικά τον τίτλο του «πιο σημαντικού άντρα στην ζωή της». Σιγά σιγά όμως, η αγάπη βάζει στην άκρη τον εγωισμό. Και η σκηνή στο γήπεδο του μπάσκετ, με το χιόνι να πέφτει στα ήδη λευκά μαλλιά του Dean Martin, είναι αξέχαστη.

Definitely, Maybe

Σε έναν από τους πιο ώριμους ρόλους της καριέρας του, ο πάντα χαρισματικός Ryan Reynolds, αφηγείται στην κόρη του, τις ιστορίες των σχέσεων με τις γυναίκες που τον σημάδεψαν, αφήνοντάς την να μαντέψει ποια από όλες είναι η μητέρα της. Οι στιγμές που μοιράζονται μεταξύ τους είναι συγκινητικές.

Meet Joe Black

O Χάρος, υπό την μορφή του Brad Pitt, έρχεται να πάρει μαζί του, ύστερα από ένα συγκεκριμένο διάστημα, τον Anthony Hopkins. Ωστόσο, ερωτεύεται την κόρη του, Claire Forlani, και στο τέλος παραμένει πίσω μαζί της. Ο αποχαιρετισμός του πατέρα στην κόρη, με έναν χορό, είναι η πιο όμορφη στιγμή της ταινίας.

I Am Sam

Ο Sean Penn δίνει μια απίθανη ερμηνεία, παίζοντας έναν πατέρα με αναπτυξιακή αναπηρία, που μεγαλώνει την κόρη του με στοργή και αγάπη. Όταν εκείνη μεγαλώνει, το μυαλό της έχει αναπτυχθεί περισσότερο από του πατέρα της. Όμως η αγάπη δεν είναι θέμα μυαλού, αλλά καρδιάς. Η συγκίνηση σε αυτήν την ταινία μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτη τροπή...

Taken

Ας το ελαφρύνουμε λίγο. Αν και εδώ υπάρχει μια εξαιρετικά συγκινητική σκηνή. Περιπέτεια μεν, με πυροβολισμούς, υπόκοσμο κλπ., αλλά το «Taken» δεν παύει να είναι μια ταινία όπου ένας πατέρας τα βάζει με όλους και με όλα για να σώσει την κόρη του. Αυτό φτάνει...