Την περασμένη Τετάρτη, οι Kiss ανακοίνωσαν ότι μαζεύονται σπίτι για πάντα. Όχι όμως πριν από μια τελευταία τουρνέ. Εμφανίστηκαν στο τελευταίο επεισόδιο της σεζόν του AGT, έπαιξαν την επιτυχία τους «Detroit Rock City», και είπαν: «Θα είναι το πιο εκρηκτικό, το πιο μεγάλο show που έχουμε κάνει ποτέ. Όσοι μας αγαπάτε, ελάτε να μας δείτε. Αν δεν μας έχετε ξαναδεί, αυτή είναι η στιγμή να το κάνετε». Οι ημερομηνίες θα γνωστοποιηθούν στον επίσημο ιστότοπό τους, μέσα στις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Kiss λένε «goodbye». Το 2000, ο Τζιν Σίμονς είχε πει ότι «απλά, δεν υπάρχουν άλλα βουνά να ανεβούμε. Θέλουμε να αποχωρήσουμε με στιλ, μαζί με αυτούς που μας έβαλαν εκεί (που είμαστε), με τους θαυμαστές». Κι έκαναν την τελευταία τουρνέ τους, με όλα τα αρχικά μέλη του συγκροτήματος (Σίμονς, Πολ Στάνλεϊ, Έις Φρέλεϊ, Πίτερ Γκρις).

Όμως, δύο χρόνια μετά, επέστρεψαν. «Οι άνθρωποι αλλάζουν γνώμη» είχε πει, το 2002, ο Στάνλεϊ κι είχε προσθέσει: «Το κάνω αυτό για τα λεφτά ή για τους θαυμαστές; Και για τα δύο, αλλά να μην ξεχνάμε ότι το κάνω για μένα».

Το 2014, τα τέσσερα αρχικά μέλη της μπάντας εμφανίστηκαν ξανά μαζί, στην τελετή εισόδου των Kiss στο Rock and Roll Hall of Fame. Αλλά δεν έπαιξαν. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο Σίμονς και ο Φρέλεϊ έπαιξαν μαζί για πρώτη φορά μετά από περισσότερα από 16 χρόνια, για να συγκεντρώσουν χρήματα για τα θύματα του κυκλώνα Χάρβεϊ. Η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος περιλαμβάνει τους παλιούς Στάνλεϊ και Σίμονς και τους καινουργιοφερμένους Τόμι Θάγερ και Έρικ Σίγκερ.

Στην επίσημη ανακοίνωση για την τελευταία -ίσως- τουρνέ, οι Kiss αναφέρουν: «Όλα όσα χτίσαμε και κατακτήσαμε τις τέσσερις δεκαετίες που πέρασαν δεν θα είχαν γίνει χωρίς τα εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο που γέμισαν κλαμπ και στάδια, όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό θα είναι η τελευταία γιορτή γι αυτούς που μας έχουν δει και η τελευταία ευκαιρία για όσους δεν μας έχουν δει. Στράτευμα των Kiss, σε αυτή την τελική τουρνέ μας λέμε αντίο με το μεγαλύτερο show που έχουμε ποτέ κάνει και θα φύγουμε με τον ίδιο τρόπο που ήλθαμε... χωρίς απολογητική διάθεση και χωρίς τίποτα να μας σταματά».