Την δήλωση παραίτησής του πρωτοκόλλησε σήμερα ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Μαραθώνα, Αλέξανδρος Σόμογλου.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

Αλλιώς περίμενα να ήταν η τελευταία μου ανάρτηση στα social media ως δημοτικός σύμβουλος Μαραθώνα (όταν πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισα να συμμετέχω για πρώτη φορά στη ζωή μου με τα κοινά του τόπου που μεγάλωσα) και αλλιώς γράφεται το σημερινό φινάλε. Ο επίλογος αυτής της ψυχοφθόρας (σε προσωπικό επίπεδο) και καταστροφικής (για την πόλη μας) τετραετίας, γράφτηκε με την επιστολή παραίτησης που πρωτοκολλήθηκε πριν από λίγο στο Δημοτικό Κατάστημα Νέας Μάκρης και απευθύνεται στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, Αιμίλιο Ρεϊσογλου. Ένα συγνώμη, δυστυχώς, δεν είναι αρκετό για να απαλύνει τις τύψεις και τις ενοχές που αισθάνομαι για τη συμμετοχή μου στο έγκλημα που διαπράχθηκε. Όφειλα να μας έχω προστατέψει. Όλους μας…

Το κείμενο της παραίτησής μου, έχει ως εξής:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με την παρούσα επιστολή σας γνωστοποιώ την παραίτησή μου από τη θέση του Δημοτικού Συμβούλου του Δήμου Μαραθώνος και σας εξουσιοδοτώ προκειμένου να προχωρήσετε στις άμεσες διαδικασίες για την αντικατάστασή μου, βάσει των προβλεπόμενων διατάξεων του νόμου.

Από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά, το έπραξα με μοναδικό γνώμονα να υπηρετώ και να προασπίζω το συμφέρον των συμπολιτών μου. Με την πόλη μας να θρηνεί την απώλεια ενενήντα ψυχών είναι προφανές ότι απέτυχα!

Ιδιαίτερα για το πρόσωπο μου, θεωρώ το μερίδιο ευθύνης για το φιάσκο Ψινάκη, μεγαλύτερο από οποιουδήποτε άλλου υποψήφιου δημοτικού συμβούλου. Ως άνθρωπος των media και ως στενός του συνεργάτης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, όφειλα – περισσότερο από κάθε άλλον συνυποψήφιό μου – να είχα εντοπίσει το μέγεθος της «επικοινωνιακής φούσκας» που είχε στηθεί και φυσικά να προστατεύσω την πόλη μου από τον όλεθρο που ζούμε. Απέτυχα να το πράξω κι αυτή η αποτυχία θα βαραίνει για πάντα τη συνείδησή μου.

Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Όλοι όσοι συμμετείχαμε στη δημιουργία και την εκλογή του συνδυασμού «Πολίτες» γνωρίζαμε από τους πρώτους μήνες διοίκησης ότι η επιλογή Ψινάκη θα αποδεικνυόταν καταστροφική για τον τόπο μας, σε περίπτωση που οι εκλεγμένοι αιρετοί δεν αντιδρούσαμε έγκαιρα και μαζικά. Κάτι, τέτοιο, δυστυχώς δεν συνέβη ποτέ…

Ανεξαρτήτως προθέσεων ή προσωπικών επιλογών, επιτρέψαμε να γίνουμε πρωταγωνιστές ή μάρτυρες σε ένα θλιβερό θέατρο σκιών, σε ένα θλιβερό ριάλιτι ανταλλαγής εξουσίας και φιλοδοξιών που προσέβαλλε πρώτιστα τη δική μας αξιοπρέπεια.

Προσωπικά, πίστευα ότι η ανεξαρτητοποίησή μου πριν από τρία χρόνια, θα λειτουργούσε ως ξυπνητήρι αφύπνισης και θα βοηθούσε τη δημοτική αρχή να επανέλθει σε μια ρότα που, τουλάχιστον, δεν θα οδηγούσε την πόλη μας στην απαξίωση και την ολική καταστροφή. Απέτυχα και σ’ αυτό!

Κάθε μήνας που κυλούσε, κάθε χρόνος που περνούσε, ήταν και χειρότερος από τον προηγούμενο. Προσπάθησα με τη φωνή μου στα δημοτικά συμβούλια να υψώσω ανάχωμα στην καταστροφική πολιτική ενός δημάρχου που ενδιαφερόταν αποκλειστικά και μόνο για τη δημόσια εικόνα του και κυρίως να πείσω ανθρώπους ότι κάποια στιγμή έπρεπε να βάλουν το «εγώ» κάτω από το «εμείς» που είχε ανάγκη η τοπική μας κοινωνία. Όπως αποδείχτηκε, δεν ήταν αρκετό…

Αφήνω τη θέση του δημοτικού συμβούλου, γιατί τη δεδομένη χρονική στιγμή οι κάτοικοι του Ματιού και του Νέου Βουτζά χρειάζονται κάτι περισσότερο από ισχυρές φωνές. Χρειάζονται ανθρώπους δίπλα τους. Ανθρώπους που θα διαθέτουν το χρόνο να βρίσκονται καθημερινά στο Δήμο και να ελέγχουν την πρόοδο των μέτρων που απαιτούνται για την αναγέννηση του μεγαλύτερου πνεύμονα της πόλης μας. Αυτή τη στιγμή προέχει η χρησιμότητα κάθε δημοτικού συμβούλου για να αντιμετωπίσουμε μια πρωτόγνωρη τραγωδία και θα μου ήταν αδύνατο να διατηρώ μια καρέκλα, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν άλλοι συνυποψήφιοί μου στο συνδυασμό «Πολίτες» που θα είναι πιο χρήσιμοι από μένα, τόσο εντός, όσο και εκτός δημοτικών συμβουλίων.

Εύχομαι ο αντικαταστάτης μου, να δικαιώσει τις προσδοκίες μας και να βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις προκειμένου ο Δήμος μας να αναγεννηθεί όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από τις στάχτες του. Δεν το εύχομαι, απλά. Είμαι σίγουρος ότι θα το πράξει!