H μυκητιακή λοίμωξη, γνωστή ως νόσος του Παναμά, έχει ήδη εξαπλωθεί σε όλη την Ασία, την Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Αυστραλία και την Κεντρική Αμερική.

Εάν η λοίμωξη φτάσει στη Νότια Αμερική, οι ερευνητές προειδοποιούν πως η μπανάνα Cavendish – ένα είδος που πωλείται και καταναλώνεται παγκοσμίως – μπορεί να έρθουμε αντιμέτωποι με την εξαφάνιση.

Οι μπανάνες Cavendish είναι γενετικώς πανομοιότυπες μεταξύ τους, πράγμα που επιτρέπει στην νόσο του Παναμά, να αποδεκατίζει γρήγορα ολόκληρη τη συγκομιδή.

Η σωτηρία για την καλλιέργεια της μπανάνας μπορεί να έρθει με την μορφή ενός σπάνιου δέντρου της Μαδαγασκάρης, που αναπτύσσει ένα μη εύγευστο, άγριο είδος μπανάνας που είναι άνοσο έναντι της νόσου του Παναμά.

Οι βιολόγοι σπεύδουν να δημιουργήσουν ένα υβρίδιο των δύο ειδών μπανάνας με την ελπίδα να δημιουργήσουν ένα στέλεχος ανθεκτικό στη μόλυνση.

Σε μια αποστολή στο νησί της Μαδαγασκάρης, οι επιστήμονες από τους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους βρήκαν μόνο ελάχιστα δέντρα από αυτό το φυτό.

Σε αντίθεση με την μπανάνα Cavendish, η οποία είναι εκείνη που καλλιεργείται εμπορικά και καταναλώνεται παγκοσμίως, η μπανάνα της Μαδαγασκάρης παράγει σπόρους και δεν είναι καθόλου εύγευστη.

Θεωρείται ότι ο συνδυασμός των δύο στελεχών της μπανάνας θα μπορούσε να παράγει ένα καλύτερο είδος, με το υβρίδιο να είναι βρώσιμο και ανθεκτικό.

Η μπανάνα της Μαδαγασκάρης, φυτρώνει στην άκρη των δασών, όπου είναι ευάλωτη στο κλίμα.

Οι ζημιές από τις καιρικές συνθήκες καθώς και η υλοτομία, οι δασικές πυρκαγιές και η αποδάσωση για γεωργικές εκτάσεις, θέτουν σε κίνδυνο την μπανάνα της Μαδαγασκάρης.

Η Δρ. Έλεν Ραλιμανάνα, από το Κέντρο διατήρησης της Μαδαγασκάρης, λέει πως το φυτό αυτό είναι μέρος της πλούσιας φυτικής κληρονομιάς του νησιού.

«Είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουμε την άγρια ​​μπανάνα γιατί έχει μεγάλους σπόρους που μπορούν να προσφέρουν την ευκαιρία να βρεθεί ένα γονίδιο για τη βελτίωση της καλλιεργούμενης μπανάνας», είπε.