«Ο θυμός είναι ένα δώρο που κάνεις στον άλλον.»

Ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε στην εφημερίδα Real και στον Βασίλη Μπουζιώτη για το θυμό, αλλά και τους Δέκα Μικρούς Μήτσους…

Έχεις πέσει ποτέ στην παγίδα να χρησιμοποιήσεις μεγεθυντικό φακό και να χάσεις χρόνο σε αυτό;

Ποτέ. Δεν χρησιμοποιώ ποτέ τον μεγεθυντικό φακό, δεν με ενδιαφέρει. Βλέπω τα πράγματα από απόσταση. Μπορεί ο όποιος θυμός μου προσωρινά να κάνει κοντινό πλάνο, αλλά δεν θα μείνει εκεί. θα πάμε στο γενικό πλάνο, θα πάρω την απόσταση μου αμέσως.

Ο θυμός είναι καταστροφικός, πιστεύεις;

Ο θυμός είναι ένα δώρο που κάνεις στον άλλον. Αν έχεις διάθεση να του το κάνεις, το κάνεις. Εγώ δεν το κάνω. Δεν δίνω ενέργεια στον άλλον χωρίς λόγο. Αν είναι να του τη δώσω θετικά, θα του τη δώσω. Να αδειάσω εγώ το θυμό μου για να γεμίσει ο άλλος; Όχι!

Και με τις επιθέσεις που δέχεσαι κατά καιρούς γίνεται αυτό;

Δεν ασχολούμαι.

Δεν έχεις θυμό όταν λένε «α, κόπηκαν οι «Μήτσοι» του Λάκη;

Καθόλου, γιατί έχω κάνει δηλώσεις από την αρχή, οι οποίες είναι γραμμένες, διατυπωμένες. Που λένε ότι εγώ θα κάνω πέντε ή έξι επεισόδια ανάλογα με το χρόνο, αν τα καταφέρω. Και είναι διατυπωμένο και στα συμβόλαια που έχω υπογράψει. Δεν θα καθίσω να ασχοληθώ με το τι στήνουν διάφοροι εντεταλμένοι και τι απαντούν οι άλλοι εντεταλμένοι. Δεν ασχολούμαι με αυτά και δεν νομίζω ότι ασχολείται και κανείς άλλος. Με αυτά ασχολούνται και τρώγονται οι δημοσιογράφοι μεταξύ τους και ένα κομμάτι του καλλιτεχνικού κόσμου που όλη μέρα ψειρίζει τη μαϊμού. Λόγια του αέρα που χάνονται. Θυμάμαι τη φράση του πατέρα μου που ακόμα και τώρα είναι αρκετή για να με διασώζει: «Τα νέα είναι σαν τον γαύρο, την άλλη μέρα μυρίζουν».

Οι Δέκα μικροί Μήτσοι τελειώνουν οριστικά; Γιατί είχες πει κάποτε πως μπορεί να τους δούμε σε ταινία

Όχι, τελειώνουν. Από την αρχή το είπα ότι τελειώνουν. Δεν θα τους ξαναδούμε ποτέ. Μπορεί κατά μόνας να δούμε κάποιους! Το κομμωτήριο, ας πούμε, να αυτονομηθεί. Ίσως κάτι μικρό σε web Tv. Οι κατά μόνας ήρωες μπορεί να αντέξουν, αλλά να στηθεί όλο αυτό αποκλείεται. Είναι τεράστιος κόπος, πάρα πολλή δουλειά και δεν θέλω να την κάνω ξανά. Ήταν μια εκκρεμότητα. Όταν ένας άνθρωπος δημιουργήσει κάτι στο μυαλό του, δεν μπορείς να αποκλείσεις το ενδεχόμενο να θέλει να το κλείσει μετά από χρόνια. Το είχα στο κεφάλι μου. Ήθελα να το κάνω και το έκανα.