Μία από τις πιο επιτυχημένες θεατρικές παραγωγές της χρονιάς, η «ΓΡΑΝΑΔΑ» του Γιάννη Καλαβριανού, έρχεται στη Θεσσαλονίκη μόνο για 9 παραστάσεις, από τις 17 έως τις 27 Μαΐου στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ).

Η Γρανάδα, «η πόλη του καλού θανάτου», είναι ο τόπος όπου άρχισε να μπλέκεται η ιστορία μιας σύγχρονης οικογένειας, πριν από 35 χρόνια. Το πρώτο και τελευταίο ταξίδι ενός ερωτευμένου ζευγαριού, ένα ατύχημα που ακολούθησε και μία συμφωνία σιωπής, έδεσαν τις ζωές όλων, με φόντο την ιστορία της Ιωάννας της Τρελής.

Η Ιωάννα, μια Ισπανίδα βασίλισσα που πέρασε από την ίδια πόλη και έμεινε κλεισμένη σε ένα κάστρο για 46 χρόνια πενθώντας για την απώλεια του συζύγου της, έγινε η έμμονη ιδέα του πατέρα της οικογένειας και εν αγνοία της, τους σημάδεψε. 500 χρόνια μετά, ένα τηλεφώνημα ήταν αρκετό για να ανατραπούν όλα, υπενθυμίζοντάς μας το απλούστερο: πως από τότε που ξεκίνησε το αέναο ταξίδι της ζωής, είμαστε εκτεθειμένοι στη μεγάλη χαρά και τη μεγάλη λύπη.

Η «Γρανάδα» είναι μια παράσταση για την απώλεια, τις συμπτώσεις που δένουν τις ζωές μας για πάντα, τις τροχιές των άστρων, τα γεγονότα που κανονικά δε θα έπρεπε να συμβούν και τους ανθρώπους που θέλουν να προχωρήσουν.

Trailer:

https://bit.ly/2HfVdox

Παίζουν:

Φιλαρέτη Κομνηνού, Έφη Σταμούλη, Γιώργος Γλάστρας, Στέφη Πουλοπούλου, Αλεξία Μπεζίκη, Διαμαντής Αδαμαντίδης
Σε video, στον ρόλο της Ιωάννας της Τρελής: Λυδία Φωτοπούλου

Έγραψαν για την παράσταση:

«Το νέο απόκτημα της ελληνικής δραματουργίας, σ' ένα βαθιά συγκινητικό ανέβασμα.»
Στέλλα Χαραμή, tospirto.net

«Υπάρχει συγκίνηση στο κείμενο του Καλαβριανού, στις ερμηνείες των ηθοποιών και στον κόσμο των θεατών. Συνομιλεί με νεότερα έργα της βρετανικής δραματουργίας, συναντά όμως και όψεις της σύγχρονης δικής μας οξυμένης ευαισθησίας. Από την αρχή κιόλας είχαμε διαπιστώσει πως πρόκειται για μια πολύ διακριτή περίπτωση συγγραφέα. Είχαμε αφήσει φαίνεται κατά μέρος πως πρόκειται και για έναν εξίσου σημαντικό ποιητή μας.»
Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών

«Δε γνωρίζω αν σας έχει τύχει ποτέ, να τελειώσει μια παράσταση, και να συνεχίζετε να παραμένετε καρφωμένοι στις θέσεις σας ελπίζοντας πως απλά έγινε ένα διάλειμμα, και πως σε δέκα λεπτά, αυτή θα συνεχιστεί και εσείς θα συνεχίσετε να είστε βυθισμένοι στον κόσμο της. Αυτήν την σπάνια αίσθηση, ένιωσα εγώ όταν τελείωσε η Γρανάδα.»