Το πρώτο έργο της τριλογίας της Ορέστειας αφηγείται την επιστροφή του βασιλιά Αγαμέμνονα στο Άργος, μετά το τέλος του Τρωικού Πολέμου. Ο Αγαμέμνων μπαίνει θριαμβευτικά στην πόλη και το παλάτι, φέρνοντας μαζί του ως αιχμάλωτη την τρωαδίτισσα πριγκίπισσα, ιέρεια του Απόλλωνα, μάντισσα Κασσάνδρα.

Η Κλυταιμνήστρα υποδέχεται τον σύζυγό της με στόμφο και τιμή, ωστόσο πολύ γρήγορα αποκαλύπτεται πως η ενθουσιώδης της υποδοχή υποκρύπτει ένα οργανωμένο σχέδιο εκδίκησης για το φόνο της κόρης τους, Ιφιγένειας, που ο Αγαμέμνονας θυσίασε στην Αυλίδα, για να ξεκινήσουν τα πλοία της εκστρατείας δέκα χρόνια πριν.

Το κόκκινο χαλί που στρώνει για να τον δεχτεί οδηγεί σ’ ένα λουτρό αίματος όπου, με τη συνέργεια του εραστή της Αίγισθου, θα πνιγούν και ο ίδιος και η ερωμένη του.

Σημείωμα του σκηνοθέτη:

Στον Αγαμέμνονα του Αισχύλου οι πρωταγωνιστές είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν και να πεθάνουν τα μέλη του χορού να υποφέρουν και να επιβιώσουν, να ξανασκεφτούν τα δεινά τους και να βρουν μια διέξοδο. Σε μια πολιτεία που είναι καταδικασμένη στην αυτοκαταστροφή, οι πολίτες −που εκπροσωπούνται από τον χορό− πρέπει να βρουν τη δύναμη και την πίστη να επαναπροσδιορίσουν τις ηθικές και πολιτειακές τους αξίες για να επιβιώσουν.

Πιστεύω ότι το κύριο θέμα της συγκεκριμένης τραγωδίας είναι η αφύπνιση του αισθήματος ευθύνης των πολιτών. Πρόκειται για την αρχή της σύγκρουσης: οι υπάκουοι πολίτες αισθάνονται αναπόφευκτη την αντίδρασή τους στην κατεστημένη τάξη πραγμάτων.