Τα πλάσματα που θα δείτε είναι αληθινά. Και αυτά που θα σας πουν πως ζήσανε, αληθινά είναι κι αυτά. Εμείς τα βρήκαμε κρυμμένα πίσω από τους ήρωες της εποχής τους. Δεν τα πειράξαμε καθόλου. Ζήσαμε καιρό δίπλα τους.

Είδαμε την Μεγάλη Ιδέα να γίνεται λούφα, κέρδος και ρουσφέτι, τον ληστή να γίνεται χωροφύλακας αλλά και τον Μπάρμπα Τζούγκα να αφήνει χωριό, χωράφι, βόδι και την Λαλούλα, για τον Βασιλιά και τον Ελληνικό στρατό.

Μπορεί και λίγο να θυμώσαμε. Με ποιο δικαίωμα! Τον άνθρωπο η περίσταση τον φτιάχνει. Κι αν αυτός που έζησε έχει το κουράγιο να γράψει την αλήθεια, τότε κάποιοι άλλοι μπορεί να έχουν το κουράγιο να αλλάξουν την περίσταση.

Σε έναν αυτόνομο σκηνικό χώρο, αιώνιοι ταξιδιώτες, φαντάσματα που στοιχειώνουν κιτρινισμένες φωτογραφίες, θα μιλήσουν με την δική τους γλώσσα, αυτήν που χάσαμε, για τα δικά τους πάθη, στην ασυνάρτητη πατρίδα μας το 1860.

Ένα κείμενο, Πύλη της Ελληνικής γλώσσας. Η παράσταση το αποκαλύπτει εικόνα, εικόνα, από την Πόλη έως την Αθήνα και από την φυλακή της Χαλκίδας, στα βουνά της Αταλάντης.

Η Στρατιωτική Ζωή Εν Ελλάδι… υπο ανωνύμου… Γιατί… είναι δύσκολο πολύ, να βγει η αλήθεια στο κλαρί…… μόνο που στην ιστορία δεν υπάρχει κανείς ανώνυμος. Ανώνυμος γίνεται, όποιος δεν την μαθαίνει.

Η αλήθεια και η γλώσσα.

Αργύρης Παυλίδης