Ανεργία και μετανάστευση «πλήττουν» το ιατρικό δυναμικό της χώρας. Την ίδια στιγμή, καταρρέει το σύστημα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) με το φιάσκο των Τοπικών Μονάδων Υγείας (ΤΟΜΥ) να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Στους 12.629 γιατρούς ανέρχεται το «έλλειμμα» της ελληνικής δεξαμενής ιατρών του λεκανοπεδίου – τόσοι είναι οι λειτουργοί του Ιπποκράτη που έχουν φύγει μόνο από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών (ΙΣΑ) αναζητώντας επαγγελματική διέξοδο σε άλλα κράτη τα τελευταία δέκα χρόνια, με τους 281 γιατρούς, κυρίως ειδικευμένους, να έχουν φύγει από την αρχή του έτους.

«Οι Έλληνες γιατροί πληρώνουν τη χρόνια απουσία εθνικής στρατηγικής στο θέμα της διαχείρισης του επιστημονικού δυναμικού. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να μας…χειροκροτούν όλα τα υγειονομικά συστήματα της Ευρώπης για τους γιατρούς που τους στέλνουμε, και να μας ζητούν κι άλλους» ανέφερε ο πρόεδρος του ΙΣΑ, κ. Γιώργος Πατούλης, σήμερα στη διάρκεια συνέντευξης τύπου για την ανεργία και τη μετανάστευση των Ελλήνων γιατρών.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε, η ανεργία των γιατρών βρίσκεται σε επίπεδα – ρεκόρ, με το 28% των μελών του ΙΣΑ να είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι. Περισσότερα από 2.100 μέλη του ΙΣΑ είναι άνεργα την τελευταία πενταετία και 1.500 γιατροί ζητούν ετησίως από τον Σύλλογο πιστοποιητικά για μετάβαση στο εξωτερικό. Τον περασμένο μήνα, τα εγγεγραμμένα μέλη του ΙΣΑ ήταν 24.815, όταν το 2017 ήταν 25.090 και το 2009 ήταν 25.825.

«Το υπουργείο Υγείας, οδηγεί σε οικονομική ασφυξία τον ιατρικό κόσμο, ενώ έχει δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Οδηγεί τα καλύτερα μυαλά της χώρας στη μετανάστευση και στερεί από τον Έλληνα ασθενή ποιοτικές υπηρεσίες υγείας επιχειρώντας να δομήσει ένα φθηνό και χαμηλής ποιότητας Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας» τόνισε ο κ. Πατούλης και διευκρίνισε ότι ο ΙΣΑ θα δώσει μάχη για τα μέλη του και τη δημόσια υγεία.

Την ίδια ώρα, η κατάρρευση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας έχει επιπτώσεις στη Δημόσια Υγεία. Όπως ανέφερε ο πρόεδρος του ΙΣΑ, στο Κοινωνικό Ιατρείο του ΙΣΑ συρρέουν καθημερινά ασφαλισμένοι που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις δημόσιες δομές.