Όταν ένα χρόνο νωρίτερα, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αποκάλεσε δημόσια τα Σκόπια «Μακεδονία» αντελήφθη αμέσως το λάθος του και το διόρθωσε, χαμογελώντας αμήχανος.

Σήμερα, υιοθετεί δίχως ενδοιασμό την ίδια ονομασία και μάλιστα εν μέσω «σκληρών» διαπραγματεύσεων για το ονοματολογικό. Σε συνέντευξή του στην «Deutsche Welle» μετά την περιοδεία του σε έξι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων οι οποίες φιλοδοξούν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κόσοβο, Μαυροβούνιο, ΠΓΔΜ, Σερβία), ανέφερε: «Στη Μακεδονία, την ΠΓΔΜ, όπως λέγεται στην γραφειοκρατική ορολογία, διαπίστωσα ότι οι Μακεδόνες σημειώνουν σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση της Ευρώπης. Αλλά δεν υποσχέθηκα σε κανέναν μια ημερομηνία ένταξης.

Και δεν ανακοίνωσα ημερομηνία για την έναρξη διαπραγματεύσεων ούτε σε εκείνους οι οποίοι δεν βρίσκονται ακόμη σε διαπραγματεύσεις. Το θέμα για μένα είναι η ουσία των διαπραγματεύσεων και όχι ο προσδιορισμός ημερομηνίας.Οι προθεσμίες με ενδιαφέρουν, αλλά όχι τόσο ώστε να ξεχάσω την ουσία των διαπραγματεύσεων».

Είναι προφανές πως o πρόεδρος της Κομισιόν δεν υπέπεσε σε κάποιου είδους λεκτικό ατόπημα... Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανίδα καγκελάριο, μια από τις δεκάδες συμμάχους μας που έχει αναγνωρίσει την FYROM με το όνομα «Μακεδονία». Αναγνώριση που έσπευσε να μας υπενθυμίσει λίγες ημέρες νωρίτερα καλωσορίζοντας τον «Μακεδόνα πρωθυπουργό», ακριβώς όπως και ο Ευρωπαίος Επίτροπος αρμόδιος για τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γιοχάνες Χαν. Η επαναλαμβανόμενη λανθασμένη αναφορά που μεταξύ άλλων παραβιάζει τις αποφάσεις και τις δεσμεύσεις της ίδιας της ΕΕ, αποτελεί έμμεση πίεση προς την Ελλάδα.

Οι εταίροι εμφανίζεται να επιλέγουν ξεκάθαρη θέση στο διπλωματικό αυτό «μπρα ντε φερ», αποδυναμώνοντας την ελληνική πλευρά. Με τις παρεμβάσεις τους υπέρ των Σκοπίων επιχειρούν να δώσουν έναν ευρωπαϊκό τόνο στο ζήτημα, απομακρύνοντας τα Σκόπια από τη σφαίρα χωρών όπως η Τουρκία, η Ρωσία και η Κίνα. Ουσιαστικά βάζουν φωτιά στις «κόκκινες γραμμές» της Ελλάδας, έχοντας αποφασίσει να αυξήσουν την ευρωπαϊκή επιρροή στα Βαλκάνια με την εδώ και τώρα ένταξη των Σκοπίων. Ελάχιστα τους ενδιαφέρει αν ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ αποδεικνύεται πως λέει πολλά, αλλά κάνει ελάχιστα προς την κατεύθυνση της αποκήρυξης του αλυτρωτισμού. Η διεθνής κοινότητα έχει πατήσει την επικοινωνιακή «μπανανόφλουδα» του Ζάεφ που μόνο την τελευταία εβδομάδα πραγματοποίησε μπαράζ συνεντεύξεων σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ: στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, στο δίκτυο Euronews, στον ιστοχώρο Νeweasterneurope, στο πρακτορείο Reuters, καθώς και στους Financial Times.

Έχει, επίσης, βρεθεί να συμμετέχει ως «τιμώμενο» πρόσωπο σε μια σειρά από συναντήσεις Κορυφής: με τη Βρετανική κυβέρνηση στο Λονδίνο, με την Άνγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο, με τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στα Σκόπια. Ο «εγκάρδιος» τρόπος με τον οποίο έχει σπεύσει η Δύση να αγκαλιάσει τη νέα κυβέρνηση των Σκοπίων, ίσως εξηγεί και την πρόσφατη μεταστροφή του Ζάεφ και την πιο σκληρή ρητορική που χρησιμοποιεί το τελευταίο διάστημα στις συνεντεύξεις του. Η αδυναμία της ΕΕ να λειτουργήσει ως “γεωπολιτικός παίκτης”, άλλωστε, μοιάζει να παραβλέπει την παρελκυστική στάση του Σκοπιανού ηγέτη, σε συνδυασμό με την επίδειξη επιφανειακής μετριοπάθειας, στριμώχνοντας την Αθήνα στο πεδίο των διεθνών εντυπώσεων. Οι εταίροι μας λοιπόν δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπενθυμίζουν την παγίωση του status quo. Με τούτα και με εκείνα, όμως, πυκνά είναι τα σύννεφα που σωρεύονται πλέον στον ουρανό της διαπραγμάτευσης…