Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πλέον, μετά την έρευνα του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν, πως οι βαθιές φωνές, όπως αυτή του βασιλιά της soul και του έpωτα Barry White, σου δίνουν ένα πλεονέκτημα όσον αφορά τις γυναίκες. Γιατί οι γυναίκες θυμούνται πιο εύκολα μια βαθιά φωνή.

Κι εκείνη του Barry White ήταν τόσο βαθιά που από τότε που τραγούδησε πρώτη φορά για τον έpωτα, έγινε ο κύριος εκπρόσωπός του στην μουσική σκηνή. Από τότε που το «Love’s Theme» το 1974 έφτασε στο No.1, για τον Barry White ο δρόμος ήταν πλέον καθαρός. Ακολούθησαν τρεις δεκαετίες γεμάτες από γλυκομίλητους στίχους, από μουσική που έφτιαχνε ατμόσφαιρα, από νύχτες που κατέληγαν σε μια κρεβατοκάμαρα με τα φώτα χαμηλωμένα.

Μπορεί ο Barry White να ήταν παχύς, μπορεί το παρουσιαστικό του να μην παρέπεμπε σε σύμβολο του σeξ, αλλά η φωνή και οι στίχοι του τον έκαναν ίσως τον πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό όταν βάζεις μουσική κατά την διάρκεια των προσωπικών σου στιγμών.

Γεννήθηκε στο Τέξας, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και μέχρι τα 10 είχε γίνει ο πιανίστας της εκκλησίας του. Στην εφηβεία μπήκε στο αναμορφωτήριο για 4 μήνες επειδή έκλεψε λίγα λάστιχα. Εκεί αποφάσισε να ασχοληθεί με την μουσική. Η δεκαετία του ’70, όσον αφορά στη soul ήταν δική του. Επέστρεψε στην κορυφή στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όπως πάντα με το δικό του στυλ.

Ο Barry White δεν μιλούσε για σeξ. Μιλούσε για τον δικό του τρόπο να κάνεις έpωτα, με σεβασμό, αλήθεια και πίστη. «Never, Never Gonna Give Ya Up», «Υou're the First ,the Last, my Everything», «I’m Gonna Love you Just a Little More Baby», «Can't get Enough of your Love Baby», «Love Makin’ Music», «Just the Way you are», είναι όλα εμπνευσμέναγια έναν λόγο. Να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα μεταξύ δυο ανθρώπων, οι οποίοι μέσα τους φωνάζουν με όλη του τη δύναμη πως κανείς δεν θα ήθελε να είναι σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκείνη τη στιγμή.

O Barry White έφυγε μόλις στα 58 του χρόνια στις 4 Ιουλίου του 2003. Ήταν η μέρα που σίγησε αυτή η μπάσα, βαρύτονη, αισθησιακή και τόσο χαρακτηριστική φωνή. Κι αν και κάποιοι λένε πως του έλειπε η ποικιλία και το εύρος, τότε ο ίδιος μάλλον θα τους απαντούσε πως δεν τον νοιάζει. Το μόνο που τον ένοιαζε ήταν να μας αποκαλύψει τα μυστικά της κρεβατοκάμαρας, να μας μάθει πως να εpωτευόμαστε και να ακούμε την μουσική του γεμάτοι έξαψη και ικανοποίηση.