Ήταν νομίζω άνοιξη του 2006. Η είδηση ότι ένα κομικ που δεν διαβάζαμε φανατικά αλλά το γνωρίζαμε θα έρθει στην μεγάλη οθόνη μας εξίταρε. Πήγαμε να το δούμε πάντα με επιφύλαξη, καθώς κάτι τέτοιες ταινίες πολλές φορές καταλήγουν σε αποτυχία. Αλλά ευτυχώς κάναμε λάθος.

Κι αυτό γιατί από μπροστά μας δεν πέρασε μόνο η ιστορία του Guy Fawkes και μια δυσοίωνη πρόβλεψη του μέλλοντος. Πέρασε και έμεινε χαραγμένη στη μνήμη μας η πιο επαναστατική φιγούρα στην ιστορία του σινεμά. Τουλάχιστον του σύγχρονου. Ο άνδρας με τη μάσκα του Guy Fawkes, ο «V» ήταν ένας άνθρωπος που υπέφερε από την τυρρανία, από την χειρότερη πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Και σαν ένας άλλος ήρωας (και όχι σούπερ ήρωας) αποφάσισε να πάρει την τύχη στα χέρια του και να πολεμήσει για την ελευθερία. Με τον δικό του τρόπο.

Η μάσκα του Guy Fawkes που φορούσε μονίμως για να κρύψει το παραμορφωμένο πρόσωπό του, έγινε από τότε σύμβολο κάθε εξέγερσης. Άνθρωποι σε όλον τον κόσμο, όπως έγινε πρόσφατα στον Λίβανο, φοράνε τη μάσκα και βγαίνουν στους δρόμους όχι τόσο πολύ για να κρύψουν τα πρόσωπά τους, αλλά για να συμβολίσουν την αντίσταση, για να αποδείξουν πως δεν θα τα παρατήσουν ποτέ και θα είναι πάντα πιστοί στον σκοπό τους.

@mentalfloss.com

Ο «V» ήταν όλα αυτά και κάτι περισσότερο. Ήταν η έννοια του υποκειμένου που εξεγείρεται και τραβάει μαζί του και τους υπόλοιπους, ήταν το «υπόδειγμα», όπως θα διαβάζαμε στη φιλοσοφία, που θαυμάζουμε και ακολουθούμε. Το αντίπαλο δέος του απολυταρχισμού. Που δεν φοβάται, γιατί η ζωή του δεν έχει αξία μπροστά στο σκοπό του.
Ο αληθινός Guy Fawkes είχε προσπαθήσει να ανατινάξει τη βρετανική βουλή στη «συνωμοσία της πυρίτιδας». Κι αυτός δεν φοβήθηκε. Αλλά απέτυχε. Ο «V» δεν απέτυχε, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο. Αυτό που πέτυχε πριν την ανατίναξη ήταν να ξεσηκώσει. Αυτή ήταν η επιτυχία του.

Εκτός από την χρήση της σε διαδηλώσεις, η μάσκα έγινε σύμβολο για τα δικαιώματα των ζώων, των ακτιβιστών - χακερ του διαδικτύου Anonymous και πολλών ακόμα ομάδων που το χαμογελαστό πρόσωπο της μάσκας τους έδωσε κουράγιο με οποιονδήποτε πιθανό τρόπο. Και μετά αναρωτιόμαστε αν το σινεμά, μπορεί να αλλάξει την ιστορία.