Για τον Γιώργο Λάνθιμο, την ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή αλλά και μια άγνωστη ιστορία από τα Όσκαρ με τη Βάνα Μπάρμπα μίλησε ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, καλεσμένος στο Στούντιο 4 με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.

Ο γνωστός κριτικός αναφέρθηκε αρχικά στον Γιώργος Λάνθιμος, τονίζοντας πως η διεθνής κινηματογραφική κοινότητα τον σέβεται απόλυτα.
«Η κινηματογραφία σέβεται τον Γιώργο Λάνθιμο. Και ήρθε εντελώς από το πουθενά. Δεν σπρώχτηκε από κόμματα, ούτε από παράγοντες, ούτε από υπουργεία», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η κριτική που δέχεται συχνά στην Ελλάδα πηγάζει από ζήλια.
«Βλέπεις τι πολεμική τρώει, γιατί τρώει ζήλια», σημείωσε.

Σχολιάζοντας τη δημόσια αντιπαράθεση γύρω από την ταινία Καποδίστριας του Γιάννης Σμαραγδής, ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης στάθηκε στο έντονα διχαστικό κλίμα που χαρακτηρίζει τον δημόσιο διάλογο:
«Τρωγόμαστε μεταξύ μας. Έχουμε αυτό το διχαστικό “υπάρχει” για τα πάντα. Βλέπεις τώρα για τον “Καποδίστρια”. Βρήκαμε διχασμό, άντε να πλακωθούμε».

Γιατί ο «Καποδίστριας» βρίσκει ανταπόκριση στο κοινό

Απαντώντας σε ερώτηση για την εισπρακτική πορεία της ταινίας, ο κριτικός κινηματογράφου υπογράμμισε ότι το ελληνικό κοινό αναζητά συναισθηματική ταύτιση:
«Ο Έλληνας έχει την ανάγκη να δει μια ελληνική ταινία και να νιώσει κάτι. Πόσο μάλλον όταν αυτή η ταινία έχει ιστορικό, εθνικό, πατριωτικό θέμα, που του ανεβάζει το φρόνημα – όχι με φυλετική έννοια, αλλά με μια αγνότητα».

Η ιστορία από τα Όσκαρ και η Βάνα Μπάρμπα

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης μοιράστηκε και μια λιγότερο γνωστή ιστορία από τα παρασκήνια των Όσκαρ, με πρωταγωνίστρια τη Βάνα Μπάρμπα και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, την εποχή της βραβευμένης ταινίας Mediterraneo.

Όπως περιέγραψε, σε μπαρ της απονομής, ο Μπερλουσκόνι –χρηματοδότης της παραγωγής– προσφέρθηκε να κεράσει τρία ποτήρια σαμπάνια. «Δεν ήταν μπουκάλι, όπως έχει ακουστεί. Ήταν τρία ποτήρια, 16 δολάρια το ένα εκείνη τη χρονιά», διευκρίνισε.

Όταν ρωτήθηκε αν η Βάνα Μπάρμπα θα μπορούσε να είχε κάνει διεθνή καριέρα στο Χόλιγουντ, ο κ. Τιμογιαννάκης απάντησε χωρίς περιστροφές:
«Βεβαίως. Αν ήταν από τη στόφα εκείνη που ζει μόνο για τη δουλειά της. Θα μπορούσε να την οδηγήσει σε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και ίσως και ψηλά. Αλλά δεν ήταν μέσα της, δεν το είχε δει έτσι».

Μια συζήτηση που κινήθηκε από τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο και τον διεθνή του αντίκτυπο, μέχρι τις ανθρώπινες επιλογές που καθορίζουν –ή όχι– μια καριέρα.