Ο πλανήτης ξύπνησε σοκαρισμένος και με το μαύρο «σύννεφο» του φόβου απλωμένο σε όλο τον κόσμο, έπειτα από τις πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι.

Ακόμη είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα από την έρευνα. Η Γαλλία ακόμη μετρά τις πληγές της. Ομως έχουν ήδη αρχίσει οι πρώτες εκτιμήσεις για το ποιοι κρύβονται πίσω από αυτό το αιματοκύλισμα. Ο Guardian επιχείρησε να καταγράψει τα βασικά σενάρια.

Οργάνωση από το Ισλαμικό Κράτος
Ενα σενάριο είναι πως η επίθεση ήταν απευθείας οργανωμένη και ελεγχόμενη από το Ισλαμικό Κράτος, από κάπου στη Συρία ή το Ιράκ. Ηδη πρόσφατα η οργάνωση κάλεσε όλους τους πιστούς της στην Ευρώπη να δράσουν μόνοι. Ομως, μετά από τη συντριβή του Airbus της Metrojet στη χερσόνησο του Σινά, η οποία αποδίδεται σε τοποθέτηση βόμβας στο αεροσκάφος, είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η απειλή από το Ισλαμικό Κράτος εξελίσσεται πολύ γρήγορα και η οργάνωση είναι ο προφανής ύποπτος για τις επιθέσεις στο Παρίσι. Το γεγονός αυτό έρχεται μετά από μία σταθερή κλιμάκωση επιθέσεων ενάντια σε διεθνείς στόχους τους τελευταίους 18 μήνες.

Θα μπορούσε να έχει σταλεί μία ομάδα στη Γαλλία, να έχει στρατολογηθεί εκεί ή και τα δύο, ενώ η διαχείρισή της γίνονταν προσεκτικά από το εξωτερικό. Εκτιμάται ότι 520 Γάλλοι πολίτες μάχονται στη Συρία και 250 επαναπατρίστηκαν μετά από αυτό.

Επανάληψη των όσων έγιναν πριν από 10 μήνες
Το δεύτερο σενάριο θα μπορούσε να είναι κάτι με περισσότερες ομοιότητες με τις επιθέσεις που έγιναν στο Παρίσι πριν από 10 μήνες. Αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει είτε το Ισλαμικό Κράτος, είτε την αλ- Κάιντα. Θα μπορούσε όμως να περιλαμβάνει και τις δύο οργανώσεις, όπως έγινε τον Ιανουάριο. Εκείνη η επίθεση περιελάμβανε τρεις ντόπιους δράστες. Ο ένας είχε ορκιστεί υποταγή στο Ισλαμικό Κράτος, αλλά ποτέ δεν είχε απευθείας επαφή με την οργάνωση. Οι δύο άλλοι ήταν αδέρφια, από τους οποίους ο ένας είχε ασθενείς δεσμούς με την αλ- Κάιντα στην Υεμένη. Ηταν αυτό το παρακλάδι της οργάνωσης, το οποίο ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση στα γραφεία του Charlie Hebdo.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αλ- Κάιντα προσπαθεί να ανακτήσει την κυριαρχία ανάμεσα στο κίνημα των τζιχαντιστών, την οποία έχει χάσει από το Ισλαμικό Κράτος. Μία μεγάλη επίθεση στο Παρίσι θα ήταν ένας τρόπος για να το πετύχει.

«Μοναχικοί λύκοι»
Σε μία τρίτη εκδοχή, οι δράστες θα μπορούσαν να είναι ντόπιοι, που έδρασαν εντελώς μόνοι. Η Γαλλία έχει μία μεγάλη «δεξαμενή» αποξενωμένων, θυμωμένων νεαρών Μουσουλμάνων και εδώ και πολύ καιρό υπάρχουν πολλά άτυπα δίκτυα εξτρεμιστών, βίαια και μη βίαια. Ομως, τα περισσότερα έχουν προσανατολισμό στην αποστολή ανθρώπων στη Συρία και όχι σε επιθέσεις εντός των συνόρων.

Λίγοι επιτιθέμενοι τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει γνήσιοι «μοναχικοί λύκοι». Οι περισσότεροι, όπως ο Μοχάμεντ Μερά ο οποίος σκότωσε επτά ανθρώπους στην Τουλούζη και το Μονταμπάν το 2012, ή Μεντί Νεμουσέ ο οποίος σκότωσε τέσσερις ανθρώπους στο Εβραϊκό Μουσείο στις Βρυξέλλες- είχαν διασυνδέσεις με κάποια οργάνωση του εξωτερικού. Αυτοί οι μη εκπαιδευμένοι επιτιθέμενοι μπορούν να σκοτώσουν με τρόπο που μοιάζει επαγγελματικός, αλλά το είδος του συντονισμού, της προετοιμασίας και των πόρων που χρειάζεται μία επίθεση όπως η χθεσινή στο Παρίσι δείχνει ότι είναι απίθανο να αποτελεί δουλειά ερασιτεχνών που ενέργησαν μόνοι.

Οι τακτικές που υιοθετήθηκαν στο Παρίσι έχουν επιστρατευθεί και σε προηγούμενες επιθέσεις, θυμίζοντας ιδιαίτερα τις ενέργειες στο «χτύπημα» στο Μουμπάι, το 2008, σε ξενοδοχεία, καφέ, ένα εβραϊκό κέντρο και μέσα μαζικής μεταφοράς. Από τότε, οι αρχές ασφαλείας ανησυχούσαν για μία παρόμοια επιχείρηση στη Δύση.

Είναι πιθανό οι στόχοι που επελέγησαν στο «χτύπημα» της Παρασκευής στο Παρίσι να στέλνουν ένα συγκεκριμένο μήνυμα. Δεν ήταν πρεσβείες, όπου υπάρχει ισχυρή ασφάλεια, τουριστικά αξιοθέατα, καταστήματα πολυτελείας ή μουσεία. Με εξαίρεση το Stade de France, ήταν χώροι σε λιγότερο «ακριβές» και περισσότερο πολυπολιτισμικές γειτονιές. Αυτό ίσως να ήταν μία σκόπιμη πράξη επιλογής ή ίσως να σημαίνει ότι πρόκειται για περιοχές που γνώριζαν πολύ καλά οι δράστες.