Σε δυο ξεχωριστές έρευνες, όπου συμμετείχαν 127 και 130 άτομα αντίστοιχα, διαπιστώθηκε ότι μετά τη θέαση ενός χαρούμενου φιλμ, καθώς και μετά την παρακολούθηση ενός στενάχωρου βίντεο, η αντίληψη των χρωμάτων γαι τους συμμετέχοντες ήταν διαφορετική.
Μετά την παρακολούθηση των φιλμ, οι συμμετέχοντες έπρεπε να διακρίνουν μια σειρά χρωμάτων: κόκκινο, κίτρινο, πράσινο ή μπλε.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Rochester, που διεξήγαγαν τα δυο πειράματα, διαπίστωσαν ότι η στεναχώρια επηρεάζει συγκεκριμένο φάσμα των χρωμάτων στον άξονα μπλε-κίτρινου και όχι στον άξονα κόκκινου-πράσινου.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα συναισθήματα επηρεάζουν ορισμένες οπτικές διεργασίες, και συγκεκριμένα ότι η θλίψη προκαλεί αλλοιώσεις στην αντίληψη ορισμένων χρωμάτων. Μια πιθανή εξήγηση για τη δυσκολία αντίληψης των χρωμάτων στο φάσμα του μπλε-κίτρινου χρώματος είναι ότι η διάκρισή τους σχετίζεται με έναν νευροδιαβιβαστή τα επίπεδα του οποίου μεταβάλλονται όταν στεναχωριόμαστε.