Ο Λαχντάρ Ματούγκ καταδικάστηκε σήμερα σε κάθειρξη 27 ετών από το κακουργοδικείο του Παρισιού για τη δολοφονία της συζύγου του, Άσια, τη σορό της οποίας διαμέλισε και κατόπιν πέταξε στο πάρκο Μπιτ-Σομόν του Παρισιού.

Οι δύο δικηγόροι υπεράσπισης του κατηγορουμένου δεν κατάφεραν να πείσουν τους ενόρκους για την απουσία πρόθεσης του πελάτη τους, ηλικίας σήμερα 53 ετών, να σκοτώσει.

Αν και ο Ματούγκ καταδικάστηκε για «φόνο», οι πέντε ημέρες της ακροαματικής διαδικασίας δεν επέτρεψαν να διαλευκανθούν πλήρως οι λόγοι της πράξης του, μια διαμάχη που, σύμφωνα με τον ίδιο, βγήκε εκτός ορίων και τον οδήγησε να στραγγαλίσει τη σύζυγό του – για αρκετά λεπτά, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, και όχι για λίγα δευτερόλεπτα, όπως ο ίδιος πάντα ισχυριζόταν.

Χθες, ο εισαγγελέας περιέγραψε τη μάλλον συνηθισμένη ζωή αυτού του ζευγαριού από την Αλγερία, γονέων τριών παιδιών, που διέμεναν στα προάστια του Παρισιού, η ζωή των οποίων μαστιζόταν από χρέη, καθώς και από τη φθορά της σχέσης τους.

Ένα ζευγάρι εγκλωβισμένο στην απομόνωση της καθημερινότητάς του στα προάστια, όπως περιέγραφε η κατηγορούσα αρχή, που πλέον επικοινωνούσε μόνο μέσω μηνυμάτων. Ένα ζευγάρι χωρίς βία ή σκάνδαλα, στο οποίο είχε απομείνει μόνο «η μοναξιά και των δύο», υποστήριξε από την πλευρά της υπεράσπισης ο δικηγόρος Ζεράρ Τσολακιάν.

Περισσότερο ακόμη και από την ασάφεια ως προς το κίνητρο, τα ερωτήματα επικεντρώθηκαν «σε όσα ακολούθησαν, τα οποία ήταν απολύτως πρωτοφανή», όπως τα χαρακτήρισε η εισαγγελική αρχή.

Πώς αυτός ο συνηθισμένος άνδρας, χωρίς βίαιο ιστορικό, που θεωρείτο «ήσυχος», έχοντας το προσωνύμιο «ο ζεν», μπόρεσε να τοποθετήσει το άψυχο σώμα της συζύγου του στον καναπέ ζητώντας από τα παιδιά να μην ξυπνήσουν «τη μαμά, γιατί είναι κουρασμένη και άρρωστη;».

Κατόπιν, την επόμενη ημέρα, να τεμαχίσει το πτώμα με τροχό; Να διασκορπίσει τα λείψανα, μέσα σε πλαστικές σακούλες, στο πάρκο Μπιτ-Σομόν; Να μεταβεί στο Μπομπινί, στα προάστια του Παρισιού, για να εγκαταλείψει σε έναν άδειο χώρο τη σακούλα που περιείχε τον κορμό;

Οι συνήγοροί του παρουσίασαν εκθέσεις εμπειρογνωμόνων που έκαναν λόγο για ένα φαινόμενο «αποπραγματοποίησης», στο πλαίσιο «ψυχικής αποσύνδεσης».

«Δεν υπήρξε σκέψη ούτε στρατηγική», επέμεινε ο συνήγορος υπεράσπισης, υποστηρίζοντας ότι ο κατηγορούμενος «δεν είχε προσχεδιάσει το έγκλημα» ούτε είχε «κανέναν σκόπιμο υλικοτεχνικό σχεδιασμό».

Αυτή η υπερασπιστική γραμμή απορρίφθηκε από την εισαγγελία, η οποία, στην τελική αγόρευσή της χθες, αναφέρθηκε στην αγορά ενός γωνιακού τροχού για τον τεμαχισμό του πτώματος, σε δύο ταξίδια μετ’ επιστροφής μεταξύ της κατοικίας της οικογένειας στο Μοντρέιγ και στο πάρκο Buttes-Chaumont, στη δήλωση της εξαφάνισης, στα μηνύματα που άφησε στη σύζυγό του—«Ναι, Άσια, πού είσαι;»—και τέλος, στην ομολογία κατά τη διάρκεια της τρίτης ανάκρισης από την αστυνομία, δύο εβδομάδες αργότερα.

«Καμία αποπραγματοποίηση, κανένας άνθρωπος υπό την επήρεια αλκοόλ. Αντίθετα, ένας πολύ προσγειωμένος άνθρωπος», κατέληξε ο εισαγγελέας.