Η πικρή και δυσβάσταχτη για τον Λιούις Χάμιλτον πρώτη του χρονιά με τη Ferrari ανήκει πια στο παρελθόν, το ίδιο και η αμφισβήτηση, καθώς πλέον ο επτάκις πρωταθλητής της Formula 1 είναι νικητής (και) με τη Ferrari στη Formula 1 – έπειτα από έναν εξαιρετικό (οδηγικά και στρατηγικά) αγώνα που έκανε στο GP Βαρκελώνης-Καταλονίας για την 106η νίκη της καριέρας του και την πρώτη του μετά από δύο χρόνια, όπως γράφει το SPORT24.

Η νίκη του Χάμιλτον συνδυάστηκε με μία ακόμα κρίσιμη στιγμή για τη φετινή μάχη του τίτλου: την εγκατάλειψη του Κίμι Αντονέλι πέντε γύρους πριν από το τέλος, λόγω μηχανικού προβλήματος της Mercedes W17, που κόστισε στον Ιταλό τη 2η θέση – κάτι που σημαίνει ότι ο Βρετανός μείωσε την υστέρησή του από τον Κίμι στους 41 βαθμούς στην κορυφή του πρωταθλήματος.

Ο Χάμιλτον και η Ferrari έσπασαν το 6/6 που είχε μέχρι στιγμής φέτος η Mercedes, αξιοποιώντας και τη μεγάλη και σημαντική αναβάθμιση της SF-26 που παρουσίασε η Scuderia αυτό το τριήμερο. Ο Τζορτζ Ράσελ και ο Λάντο Νόρις της McLaren συμπλήρωσαν το αμιγώς βρετανικό βάθρο του αγώνα της Καταλονίας.

Η νίκη του Λιούις ήταν μια περίπτωση της τύχης που βοηθά τους δυνατούς. Ο Βρετανός και η ιταλική ομάδα πήραν το ρίσκο να εκκινήσουν με τη μαλακή γόμα και να ακολουθήσουν στρατηγική τριών πιτ-στοπς. Δεν τους βγήκε να περάσουν τον Ράσελ στην εκκίνηση, αλλά προσαρμόστηκαν για να επιχειρήσουν να κερδίσουν έστω και με στρατηγική τριών αλλαγών ελαστικών – ενώ οι Mercedes και ο Νόρις είχαν εκκινήσει με τη μέση γόμα, για στρατηγική δύο στάσεων.

Το πλάνο του Χάμιλτον περιλάμβανε τρία stints πολύ υψηλού ρυθμού, ώστε να καλύψει την υστέρηση του τρίτου πιτ-στοπ και με πιο φρέσκια ελαστικά στο τέταρτο να καταδιώξει τις Mercedes. Και όντως, το ακολουθούσε πιστα – ώσπου, περίπου 20 γύρους πριν το τέλος, το Εικονικό Όχημα Ασφαλείας (λόγω της εγκατάλειψης του Φερνάντο Αλόνσο με μηχανικό πρόβλημα της Aston Martin) έκανε το έργο του πιο εύκολο.

Ο Χάμιλτον -που είχε πάρει την πρωτοπορία μετά το δεύτερο πιτ-στοπ των Mercedes- μπήκε άμεσα για το τρίτο του πιτ-στοπ, και με τον αργό ρυθμό των άλλων υπό το VSC επέστρεψε στην πίστα και πάλι στυην πρωτοπορία, εμπρός από τον Ράσελ. Έκτοτε, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μείνει στην κορυφή και να φτάσει στον πρώτο του θρίαμβο με τη Ferrari.

Πίσω του, οι Ράσελ και Αντινέλι ενεπλάκησαν στο τέλος σε μια συναρπαστική -αλλά καθαρή- μάχη, που έληξε υπέρ του Ιταλού. Όμως, ο κινητήρας του πρωτοπόρου της βαθμολογίας έμελλε να παραδόσει το πνεύμα πέντε γύρους πριν το τέλος, ανοίγοντας το δρόμο προς το βάθρο για τον Λάντο Νόρις.

Την πρώτη εξάδα έκλεισε ο Μαξ Φερστάπεν -που ακολούθησε την ίδια στρατηγική τριών πιτ-στοπς με τον Χάμιλτον-, ο Όσκαρ Πιάστρι (που ποτέ δεν βρήκε το ρυθμό που ήθελε αυτό το τριήμερο) και Ιζάν Χάτζαρ που ανέκαμψε μετά την καταστροφική του απώλεια 8 θέσεων στην εκκίνηση.

Ο Σαρλ Λεκλέρ -έχοντας εκκινήσει από τη 10η θέση- βρισκόταν μέσα στην εξάδα, αλλά στο τέλος αναγκάστηκε στη δεύτερη διαδοχική του εγκατάλειψη λόγω προβλήματος -πιθανότατα στο σύστημα διεύθυνσης- της Ferrari του.

Πώς εξελίχθηκε ο αγώνας

Ο Χάμιλτον έφτασε στη Βαρκελώνη μετά από δύο συνεχόμενες δεύτερες θέσεις πίσω από τον Αντονέλι -σε Καναδά και Μονακό- και έχοντας δηλώσει ότι η πρώτη του νίκη με τη Ferrari “δεν θα μπορούσε να είναι πιο κοντά”. Και είχε δίκιο – αν και χρειάστηκε να δουλέψει σκληρά για να την κατακτήσει.

Στην εκκίνηση οι Mercedes παρατάχθηκαν με τη μέση γόμα, ενώ ο Χάμιλτον ρίσκαρε με τη μαλακή, η οποία είχε ήδη δείξει πολύ υψηλή φθορά στις υψηλές θερμοκρασίες της Βαρκελώνης (31° Κελσίου).

Ο Ράσελ κράτησε άνετα την πρωτοπορία στην εκκίνηση και στο 10ο γύρο είχε ανοίξει διαφορά τριών δευτερολέπτων από τον Χάμιλτον, σε ένα σχετικά ήρεμο ξεκίνημα του αγώνα. Ο μεγάλος κερδισμένος των πρώτων γύρων ήταν ο Λεκλέρ: ξεκινώντας από τη 10η θέση με μέση γόμα, ανέβηκε γρήγορα στην 6η και άρχισε να πιέζει τον Φερστάπεν, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα έχοντας επίσης διαλέξει τη μαλακή γόμα.

Αναμενόμενα οι Χάμιλτον και Φερστάπεν μπήκαν σχετικά νωρίς στα πιτς, στον 12ο γύρο, για να φορέσουν αντίστοιχα σκληρή και μέση γόμα. Έναν γύρο αργότερα ακολούθησε ο Ράσελ, για να καλυφθεί από τον Χάμιλτον, αν και ο ίδιος δεν ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένος με την απόφαση.

Ο Βρετανός ανησυχούσε ότι είχε εκτεθεί στρατηγικά απέναντι στον Αντονέλι, ο οποίος παρέτεινε το πρώτο stint του. Ο μηχανικός του, Μάρκους Ντάντλεϊ, τον καθησύχασε και πράγματι ο Αντονέλι μπήκε στα πιτς δύο γύρους αργότερα, πριν βάλει τη σκληρή γόμα και επανέλθει στην πίστα στην 3η θέση, διατηρώντας ουσιαστικά τη σειρά των οδηγών σε έναν αγώνα που φαινόταν να εξελίσσεται σε κλασική στρατηγική δύο πιτ-στοπς.

Η Ferrari όμως επιφύλασσε άλλη μία έκπληξη. Στον 28ο γύρο κάλεσε τον Hamilton ξανά στα πιτς για μέση γόμα, καθώς αποφάσισε να δοκιμάσει στρατηγική τριών στάσεων. Μετά το δεύτερο πιτ-στοπ του ο Χάμιλτον επέστρεψε στην πίστα έβδομος. Πολύ γρήγορα πέρασε τον Πιάστρι στην τέταρτη στροφή και λίγους γύρους αργότερα ανέβηκε πέμπτος, όταν ο Φερστάπεν έχασε χρόνο σε ένα αργό πιτ-στοπ διάρκειας 4,5 δευτερολέπτων.

Η επιλογή της Ferrari αποδείχθηκε καθοριστική. Η φρέσκια μέση γόμα επέτρεψε στον Λιούις να κινείται πολύ ταχύτερα, ενώ ο Αντονέλι πλησίαζε επικίνδυνα τον Ράσελ. Ο νεαρός Ιταλός εξαπέλυσε πολλές επιθέσεις στον Ράσελ, όμως ο οδηγός της Mercedes αμύνθηκε αποτελεσματικά κάθε φορά. Η μεταξύ τους μάχη κόστιζε χρόνο και στους δύο, ενώ ο Λεκλέρ άφησε εύκολα τον χάμιλτον να περάσει στην τέταρτη θέση στον 32ο γύρο.

Ο Λιούις άρχισε τότε να πιστεύει ότι η πρώτη του νίκη με τη Ferrari ήταν εφικτή. “Τους πλησιάζω;” ρώτησε μέσω ασυρμάτου, βλέποντας τη διαφορά να μειώνεται συνεχώς. Και πήρε θετική απάντηση από τον μηχανικό του. Στόχος ήταν να κλείσει τόσο πολύ τη διαφορά ώστε με τη φρέσκια γόμα να γυρίσει κοντά στους Αντονέλι, Ράσελ μετά το τρίτο τους πιτ-στοπ και να τους περάσει μέσα στην πίστα.

Στον 38ο γύρο η Mercedes έβαλε και τους δύο οδηγούς της για νέο σετ σκληρών ελαστικών. Έτσι ο Χάμιλτον βρέθηκε προσωρινά επικεφαλής του αγώνα, με τους Ράσελ και Αντονέλι να ακολουθούν περίπου 16 και 17 δευτερόλεπτα πίσω.

Όμως, τρεις γύρους αργότερα ήρθε η τύχη των δυνατών: ο αγώνας μπήκε σε καθεστώς Εικονικού Αυτοκινήτου Ασφαλείας (VSC), όταν ο Φερνάντο Αλόνσι εγκατέλειψε στη στροφή 9. Η συγκυρία αποδείχθηκε ιδανική για τη Ferrari. Ο Χάμιλτον μπήκε αμέσως στα πιτς, έβαλε τη σκληρή γόμα και επέστρεψε στην πίστα περίπου δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Ράσελ τη στιγμή που τελείωνε το VSC.

Στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα διαχειρίστηκε άψογα τη διαφορά του. Η Mercedes δεν είχε απάντηση στον ρυθμό της Ferrari και ο Λιούις αύξανε σταδιακά το προβάδισμά του. Η Scuderia έβαλε έτσι τέλος στο απόλυτο σερί νικών της Mercedes στο ξεκίνημα της σεζόν 2026 και πέτυχε την πρώτη της νίκη από το Μεξικό του 2024, όταν είχε επικρατήσει ο Κάρλος Σάινθ.

Για τον Χάμιλτον αυτή ήταν η πρώτη του νίκη μετά το Βέλγιο του 2024. Πέρασε τη γραμμή του τερματισμού με διαφορά 19,5 δευτερολέπτων από τον Ράσελ. Ο τελευταίος, λίγο πριν το τέλος, είχε προσωρινά χάσει τη δεύτερη θέση από ένα γενναίο προσπέρασμα του Αντονέλι, στην ευθεία των pits. Όμως δύο γύρους αργότερα ο νεαρός Ιταλός αντιμετώπισε μηχανικό πρόβλημα και εγκατέλειψε.