Ένα από τα αγαπημένα θέματα συζήτησης σε όλα τα σπορ έχει να κάνει με το ποιος είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών (Greatest of All Time).

Στο ποδόσφαιρο από το Πελέ ή Μαραντόνα πήγαμε στο Μέσι η Ρονάλντο, ενώ στο μπάσκετ υπάρχει ο Μάικλ Τζόρνταν και οι προηγούμενοι (Ουίλτ Τσάμπερλεϊν, Μπιλ Ράσελ, Μάτζικ Τζόνσον, Λάρι Μπερντ), αλλά και οι επόμενοι (Κόμπι Μπράιαντ, ΛεΜπρον Τζέιμς).

Μόνο που για τον ίδιο τον Air, αυτό είναι ένα θέμα που δεν τον απασχολεί καθόλου και φρόντισε να το επαναλάβει μιλώντας στην εκπομπή του NBC «MJ: Insights to Excellence», όταν ρωτήθηκε για το συγκεκριμένο θέμα.

«Ο όρος GOAT δεν πρόκειται ποτέ να με κάνει να νιώσω έξαρση ή απογοήτευση. Απλώς δεν υφίσταται για μένα. Δεν έπαιξα ποτέ εναντίον του Όσκαρ Ρόμπερτσον ή του Τζέρι Γουέστ. Θα το ήθελα πολύ, πραγματικά πολύ. Λόγω του ανταγωνιστικού μου πνεύματος, θα ήθελα να αναμετρηθώ μαζί τους. Μάλιστα έμαθα από αυτούς. Εμείς στρώσαμε τον δρόμο για τον Κόμπι και τον ΛεΜπρόν. Για μένα, αυτή είναι η ομορφιά του μπάσκετ: Ένας παίκτης ο οποίος έρχεται μετά από κάποιον προηγούμενο, να εξελίσσει το παιχνίδι ακόμα περισσότερο. Θα λάτρευα να είχα παίξει εναντίον του Λεμπρόν και του Κόμπι όταν ήμουν στο peak της καριέρας μου. Όμως αυτό είναι κάτι που δεν θα το μάθουμε ποτέ», είπε αρχικά ο θρύλος των Σικάγο Μπουλς και συνέχισε:

«Αυτό είναι μέρος του marketing, μέρος του θορύβου, μέρος των πραγμάτων που προσπαθούν να εξυψώσουν τη μία γενιά πάνω από την άλλη. Πιστεύω ότι αυτό δημιουργεί εχθρότητα. Εγώ δεν έχω καμία εχθρότητα απέναντι στους σημερινούς παίκτες, αλλά κάποιοι παίκτες νιώθουν έτσι, λόγω της λήθης γύρω από τη δική τους συνεισφορά στο άθλημα του μπάσκετ».

Για τη σύγκριση με τον Λεμπρόν: «Είναι μια κενή σύγκριση. Δεν θα βρεθεί ποτέ η αληθινή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ο Λεμπρόν έχει κάνει μια απίστευτη καριέρα και τον θαυμάζω για όσα έχει καταφέρει. Ο Κόμπι, ο Ντουράντ και όλοι όσοι έπαιξαν σε αυτή την εποχή, έχουν αναδείξει το μπάσκετ. Απλώς δεν συμφωνώ όταν προσπαθείτε να βάλετε τον έναν πάνω από τον άλλο. Δεν λειτουργεί έτσι. Δεν θα μάθουμε ποτέ.

Είναι πολλοί εκείνοι οι οποίοι έστρωσαν τον δρόμο για πολλές γενιές μετά. Κάνοντας αυτή τη σύγκριση, τον Καρίμ, τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν, τον Μπιλ Ράσελ με τα 11 πρωταθλήματα, πώς μπορείς απλώς να τους πετάς σε μια γωνία και να λες "δεν θα σας σκεφτόμαστε πια, είστε ξεχασμένοι"; Εκεί είναι που χάνω την υπομονή μου».