Η λάμπα που νίκησε τον χρόνο: Καίει ασταμάτητα από το 1901 και ετοιμάζεται να κλείσει 125 χρόνια ζωής
Το Centennial Light στην Καλιφόρνια αψηφά τη φθορά, καταρρίπτει τη «λογική» της σύγχρονης κατανάλωσης και παραμένει παγκόσμιο ρεκόρ αντοχής
Δημοσίευση 17/2/2026 | 00:14

Σε μια εποχή όπου οι συσκευές σχεδιάζονται για να αντικαθίστανται γρήγορα, ένας ταπεινός λαμπτήρας αποδεικνύει ότι η αντοχή δεν είναι μύθος. Το περίφημο Centennial Light καίει σχεδόν αδιάκοπα από το 1901, φωτίζοντας σήμερα τον Πυροσβεστικό Σταθμό Νο. 6 στο Λίβερμορ της Καλιφόρνια και ετοιμάζεται να συμπληρώσει 125 χρόνια συνεχούς λειτουργίας.
Το Guinness World Records το έχει αναγνωρίσει ως τον μακροβιότερο λαμπτήρα σε λειτουργία παγκοσμίως. Παρότι σήμερα εκπέμπει μόλις τέσσερα βατ, η σταθερή του λάμψη έχει μετατρέψει έναν απλό πυροσβεστικό σταθμό σε διεθνές σημείο ενδιαφέροντος, προσελκύοντας επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Ένα τεχνολογικό παράδοξο με ρίζες στον 19ο αιώνα
Ο λαμπτήρας κατασκευάστηκε το 1897 από τη Shelby Electric Company στο Οχάιο και σχεδιάστηκε από τον Γάλλο εφευρέτη Adolphe Chaillet. Σε αντίθεση με τους σύγχρονους λαμπτήρες που παράγονται για περιορισμένη διάρκεια ζωής, το Centennial Light διαθέτει ασυνήθιστα παχύ νήμα.
Σύμφωνα με τεχνικές αναλύσεις, το νήμα δημιουργήθηκε από επεξεργασμένη κυτταρίνη που θερμάνθηκε μέχρι να ανθρακοποιηθεί, σχηματίζοντας έναν πυκνό και ιδιαίτερα ανθεκτικό πυρήνα. Η Shelby Electric υπέβαλλε τα προϊόντα της σε δοκιμές αντοχής, αφήνοντάς τα αναμμένα διαρκώς δίπλα σε ανταγωνιστικά μοντέλα που καίγονταν πολύ νωρίτερα. Το συγκεκριμένο δείγμα αποδείχθηκε εξαιρετικά ανθεκτικό.
Η παραγωγή της εταιρείας σταμάτησε το 1912, όταν απορροφήθηκε από τη General Electric. Ωστόσο, ο λαμπτήρας είχε ήδη γράψει τη δική του ιστορία.
Από δωρεά σε παγκόσμιο αξιοθέατο
Το 1901, ο επιχειρηματίας Ντένις Μπέρναλ δώρισε τον λαμπτήρα σε έναν εθελοντικό πυροσβεστικό σταθμό στο Λίβερμορ. Από τότε, οι πυροσβέστες τον διατηρούν αναμμένο επί 24ώρου βάσεως. Οι ελάχιστες φορές που έσβησε σχετίζονταν κυρίως με μετακινήσεις του σταθμού. Η πιο πρόσφατη διακοπή, το 2013, αποδόθηκε σε πρόβλημα γεννήτριας και όχι σε βλάβη του ίδιου του λαμπτήρα.
Για το προσωπικό του σταθμού, η παρουσία του αποτελεί μέρος της καθημερινότητας. Για τους επισκέπτες, όμως, είναι ένα ζωντανό τεχνολογικό μνημείο που αμφισβητεί τη σύγχρονη κουλτούρα της προγραμματισμένης απαξίωσης.
Ένα φως που γεννά ερωτήματα
Κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει με απόλυτη βεβαιότητα γιατί το Centennial Light άντεξε περισσότερο από κάθε άλλο λαμπτήρα. Η επικρατέστερη εκδοχή συνδέει τη μακροβιότητά του με τον τρόπο κατασκευής και τη χαμηλή ένταση λειτουργίας του. Ωστόσο, το φαινόμενο παραμένει εντυπωσιακό.
Το 1971, τοπική εφημερίδα του Λίβερμορ ανέδειξε την ιστορία του, φέρνοντας τον λαμπτήρα στο προσκήνιο της διεθνούς δημοσιότητας. Έκτοτε, η φήμη του ενισχύθηκε, με την επίσημη αναγνώριση του ρεκόρ να παγιώνει τη θέση του ως ενός από τα πιο ασυνήθιστα τεχνολογικά σύμβολα στον κόσμο.
Σε μια εποχή που το φως θεωρείται αυτονόητο και αναλώσιμο, το Centennial Light συνεχίζει να καίει αθόρυβα, υπενθυμίζοντας ότι η ανθεκτικότητα δεν είναι πάντα παρελθόν, αλλά επιλογή σχεδιασμού.






