Αφοπλιστική ήταν η απάντηση του Γιάννη Αντετοκούνμπο σε ερώτηση για το τι θα θυσίαζε τους τίτλους, τα χρήματα και τη δόξα, με τον πρωταθλητή του ΝΒΑ να αναφέρεται συγκινημένος και χωρίς δεύτερη σκέψη στον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε το 2017.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Cosmote TV, ο Έλληνας μπασκετμπολίστας συγκλόνισε με την απάντηση σε ερώτηση για το τι θα έκανε αν θυσίαζε τους τίτλους και τις επιτυχίες του. Ιδιαίτερα φορτισμένος ο Γιάννης, λύγισε και είπε: 

«Θα ήθελα πίσω τον πατέρα μου. Δεν υπάρχει σκέψη σ` αυτό. Πάρτε τα όλα, να γυρίσω πίσω στα Σεπόλια και να πουλάω CD. Δεν με νοιάζει. Τον πατέρα μου θέλω. Επόμενη ερώτηση».

Παράλληλα, ο Greek Freak αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην Εθνική Ελλάδας και στην πρόσφατη συνάντηση που είχε με τον ζωντανό θρύλο του ελληνικού μπάσκετ, Νίκο Γκάλη.

Συγκεκριμένα, για την Εθνική ομάδα και το EuroBasket 2022, δήλωσε: «Καταρχάς είναι πολύ μακριά όλο αυτό. Μακάρι να είμαι υγιής και να εκπροσωπήσω τη χώρα. Δεν θέλω να βάλω πίεση σε μένα ή στους συμπαίκτες μου.

Θέλω να πάμε να το διασκεδάσουμε, να παίξουμε μαζί μια σεζόν. Την πρώτη διετία στην Εθνική, που ήμουν ο πιο μικρός, είχαμε παιδιά που ήταν για την ομάδα. Η Εθνική κρατάει δεκαπέντε μέρες. Είναι όλοι γι' αυτό. Το κάνουμε για κάτι σπουδαίο, για να περπατάμε στον δρόμο και να μας λέμε πως τους δώσαμε χαρά.

Μπορεί να ακουστώ πολύ αλαζόνας. Όταν δεν έχεις κερδίσει, δεν το καταλαβαίνεις αυτό. Κερδίζεις και δίνεις χαρά σε 200 χιλ. κόσμου. Πήγαμε στην παρέλαση και ήταν όλοι με ένα χαμόγελο. Φαντάζεσαι να δώσεις χαρά σε 10 εκατ. κόσμο; Να κλαίνε και να σε αγκαλιάζουν.

Βάζουμε καλάθια κι δίνουμε χαρά στον κόσμο. Μακάρι να είμαι καλά, να παίξω στο EuroBasket 2022. Αυτό μου έχει μείνει. Θέλω πολύ να το καταφέρω. Δεν ξέρω τι έχει πει ο Θεός για μένα, ποιο είναι το πλάνο του. Αλλά πρέπει να βρεθούμε σαν ομάδα, βλέπω ότι όλοι είναι έτοιμοι. Όλα αυτά τα παιδιά που έρχονται τώρα είναι η ομάδα. Βήμα βήμα και μια μέρα θα τα καταφέρουμε».

Όσο για συνάντηση που είχε με τον Νίκο Γκάλη πριν από μερικές ημέρες, σχολίασε: «Όταν τον κοιτούσα στα μάτια, έβλέπα τον γκάνγκστερ. Δεν τον έχω ζήσει, αλλά ήξερα ποιος είναι ο κ. Νίκος. Με κοίταζε στα μάτια και έβλεπα την φλόγα. Αν του έδινες μια μπάλα, θα έπαιζε.

Χωρίς τον κ. Νίκο δεν θα υπήρχαν μπασκέτες στην Ελλάδα. Χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχαν ο Βασίλης Σπανούλης, ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο Θοδωρής Παπαλουκάς. Ήταν ένα καταπληκτικό βράδυ, μιλήσαμε για περίπου μια ώρα. Μου είπε την ιστορία του, κάποια πράγματα που δεν έχει πει δημοσίως. Ανυπομονούσα πάντα να τον γνωρίσω. Ήταν πολύ ωραίο βράδυ.

Είναι πολύ μεγαλύτερός μου, θα μπορούσε να είναι πατέρας μου. Από σεβασμό λόγω ηλικίας και για όσα έχει καταφέρει στο μπάσκετ, του μιλούσα στον πληθυντικό. Είναι Hall of Famer, ένας από τους καλύτερους που έχουν ακουμπήσει την μπάλα.

Ήμουν αγχωμένος πριν τον γνωρίσω, αλλά με έκανε να νιώθω πολύ άνετα. Μου μίλησε για το πώς ήταν στα παιχνίδια, στα αποδυτήρια και πώς μιλούσε στους συμπαίκτες του. Μου έδωσε το τηλέφωνό του και μου είπε να τον πάρω, όποτε χρειαστώ, κάτι που σίγουρα θα κάνω».

Σε ερώτηση για το αν υπάρχει περίπτωση οι Μιλγουόκι Μπακς να έρθουν στην Ελλάδα για αγώνα, απάντησε: «Το έχουμε συζητήσει πάρα πολλές φορές. Νιώθω ευλογημένος που είμαι σε αυτή τη θέση, να δουν οι Μπακς πού μεγάλωσα, ποια είναι η ελληνική κουλτούρα.

Κάναμε προπόνηση εδώ, έφαγαν ελληνικό φαγητό, πήγαμε κιόλας μια βόλτα στην Κύπρο. Με ευλόγισε ο Θεός να μπορώ να φέρω μια ομάδα του ΝΒΑ στην πόλη μου. Ήταν όλοι χαρούμενοι, ήταν όλοι εκεί. Καθόμαστaν με τον κ. Νίκο. Γυρνούσα σπίτι με το αμάξι και σκεφτόμουν "πώς έχω φτάσει σε αυτό το σημείο;". Έφτασα γιατί πίστευα στον εαυτό μου, γιατί ήμουν ταπεινός και δεν σταμάτησα να δουλεύω».