Μετά από 85 δύσκολες μέρες νοσηλείας στο Θριάσιο, η 34χρονη Ιωάννα που δέχτηκε την επίθεση με το βιτριόλι, πήρε την Τετάρτη εξιτήριο και επέστρεψε στο σπίτι της. Ο Γολγοθάς της, όμως, δεν τελειώνει εδώ.

«Πήγε σπίτι της κι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά ο Γολγοθάς και το μαρτύριο δεν τελειώνει εδώ. Θα πρέπει να επισκέπτεται το νοσοκομείο κάθε εβδομάδα για τις απαραίτητες ιατρικές ενέργειες. Θα γίνονται μικροεπεμβάσεις ενώ αργότερα θα συνεχιστούν και τα χειρουργεία» δήλωσε ο δικηγόρος της οικογένειας της 34χρονης κ. Απόστολος Λύτρας μιλώντας στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA».

Σχετικά με την εξέλιξη της υπόθεσης, ο κ. Λύτρας ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «η Ιωάννα γνωρίζει ότι δεν υπάρχει κάποιo νέο στοιχείο για την υπόθεση. Γνωρίζει επίσης ότι με βάση το αποδεικτικό υλικό,προκύπτει με σαφήνεια πως η κατηγορούμενη τέλεσε την πράξη. Από εκεί και πέρα εκείνο που ακόμη δεν έχει διερευνηθεί είναι από πού προμηθεύθηκε το καυστικό υγρό».

Σχετικά με το πώς οδηγήθηκε η 35χρονη στην φριχτή πραξη είπε: «Με βάση τη δικογραφία ένιωθε υποτιθέμενη απειλή μόνο και μόνο επειδή ο υποτιθέμενος σύντροφός της είχε αποστείλει αίτημα φιλίας και είχε μια απλή συνομιλία με την Ιωάννα».

Η ηθική δικαίωση της Ιωάννας «θα είναι να τιμωρηθεί με τον τρόπο που πρέπει η κατηγορούμενη», ενώ επισήμανε ότι δεν ήταν αυτονόητο πως μετά από μια τέτοια επίθεση η Ιωάννα θα ζούσε. «Όπως είπε και η γιατρός της, από τέτοιου είδους επιθέσεις έχουν πεθάνει άνθρωποι».

Όπως ανέφερε ο κ. Λύτρας, Θα ακολουθήσουν κι άλλα χειρουργεία σε δεύτερο χρόνο, αλλά και μια μάχη να επουλώσει όσο γίνεται τα ψυχικά τραύματα που άφησε η επίθεση.

Επίθεση με βιτριόλι: Τα πρώτα λόγια της Ιωάννας μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο

«Ο πρώτος κύκλος έκλεισε. Σχεδόν τρεις μήνες και επτά χειρουργεία μετά την, εντελώς άδικη, σε βάρος μου απόπειρα ανθρωποκτονίας επιχειρείται η πρώτη έξοδός μου και πάλι στην ζωή.

Τόσο εγώ όσο και η οικογένειά μου θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους εκείνους που μας στήριξαν και μας συμπαραστάθηκαν στον αγώνα που δώσαμε και εξακολουθούμε να δίνουμε. Αξίζει όμως μια ιδιαίτερη μνεία - στους αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ που αφιέρωσαν εκατοντάδες ώρες για
να εξιχνιάσουν την εναντίον μου δολοφονική απόπειρα, σε πείσμα όλων εκείνων που τους κατηγορούσαν για αδυναμία επιλύσεως της, - στους ιατρούς, τους νοσηλευτές και το προσωπικό του Θριάσιου Νοσοκομείου που με περιέβαλαν με αγάπη, στοργή και χαμόγελο, χωρίς την φροντίδα των οποίων δεν θα ήμουν σε θέση να τολμήσω να αντικρίσω τον κόσμο ξανά. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στους θεράποντες ιατρούς μου κ.κ. Μαρία Καλοφώνου, Μαρία Μπάφα, Γεώργιο Κιμιωνή, άριστους επαγγελματίες και ανθρώπους, οι οποίοι με αντιμετώπισαν σαν να ήμουν δικός τους
άνθρωπος και με έμαθαν να μην λυγίζω, έκαναν δε τα πάντα για την αποκατάσταση των τραυμάτων μου, - στους συγγενείς μου, που με στήριξαν τόσο πολύ ψυχολογικά και μου συμπαραστάθηκαν στον δύσκολο αγώνα μου, - στους απλούς άγνωστους ανθρώπους, που με τα μηνύματά τους, τα
γράμματά τους, την στήριξή τους και τις ευχές τους συνεχώς μου έδιναν κουράγιο και με έκαναν να πιστεύω πως δεν είμαι μόνη στην προσπάθειά μου.

Εννοείται πως ο Γολγοθάς μου δεν τελειώνει εδώ, αφού για πολλούς ακόμα μήνες θα μπαινοβγαίνω συνεχώς στο Νοσοκομείο. Δεν γνωρίζω επίσης
το τελικό αποτέλεσμα και την τελική εικόνα μου, όμως η έξοδός μου στον κόσμο είναι μια πρώτη, μικρή, νίκη.

Σας ευχαριστώ όλους που με στηρίξατε και συνεχίζετε να με στηρίζετε με διακριτικότητα, ευαισθησία και καλοσύνη, δείχνοντάς μου πως ο κόσμος
δεν είναι μόνο σκληρός και χυδαίος, αλλά έχει και την πλευρά της αγάπης, της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης. Ελπίζω τελικά να τα καταφέρω και να αποδοθεί και η δικαιοσύνη όπως αρμόζει.»