Δύο παραστάσεις για μωρά 4 μηνών και άνω έφεραν τις μαμάδες στο θέατρο!

Η παράσταση "Θα βγω απ'το αυγό" και ο "Ο Λευτέρης, ένα περιστέρι δίχως ταίρι" είναι σίγουρη διασκέδαση για τα μωράκια αλλά και για τους γονείς!

Ζητήσαμε από την Νάντια Δαλκυριάδου που παίζει και σκηνοθετεί και τις δυο παραστάσεις να μας πει μερικά λόγια για την κάθε μία ξεχωριστή της δημιουργία!

Θα Βγω απ’ το Αυγό: Η αγαπημένη βρεφική παράσταση επιστρέφει για 4η χρονιά

Πως ανταποκρίνονται τα μωρά στην παράσταση;

Τα μωρά καλοδέχονται αυτή την καινούρια εμπειρία συνήθως. Γεμάτα θαυμασμό παρατηρούν όσα συμβαίνουν! Γουρλώνουν τα μάτια , γελάνε, βγάζουν φωνούλες, απλώνουν τα χεράκια. Όταν πεινάνε κλαίνε για να λέμε την αλήθεια , αλλά ευτυχώς μπορούν οι μαμάδες να θηλάζουν κατά την διάρκεια της παράστασης. Τα μωράκια απολαμβάνουν την εμπειρία αυτή. .

Όταν τελειώνει η παράσταση και φεύγουν τα μωρά, τι είναι αυτό που σας μένει;

Τα Σάββατα όταν τελειώνει η παράσταση, όλα γυρνάνε στους σαββατιάτικους ρυθμούς. Μέρες με κίνηση στους δρόμους , υποχρεώσεις , άγχος, τρέξιμο, πρόβες, αλλά πάντα μα πάντα, αισθάνομαι ότι είχα μια ωραία συνάντηση το πρωί που μου έδωσε τρυφερότητα και υπομονή. Αυτό μένει όταν τελειώνει η παράσταση: το συναίσθημα που έχεις όταν φεύγεις από μια ωραία και καθαρή συνάντηση. Σαν να καθαρίζει και το μυαλό καμιά φορά.

Ο Λευτέρης, ένα περιστέρι δίχως ταίρι: Η συνέχεια της βρεφικής παράστασης “Θα βγω από τ΄αυγό” για μεγαλύτερα παιδιά

Μιλήστε μας λίγο για την παράσταση «ο Λευτέρης ένα περιστέρι δίχως ταίρι».

Ο Λευτέρης είναι ο ήρωας του παραμυθιού της Μαρίνας Πλεμένου που έδωσε και έμπνευση για το Θα βγω απ το Αυγό. Η ιστορία ξεκινά όταν η κυρα Μαριγώ η περιστέρα βρήκε ένα αυγό μόνο του, χωρίς οικογένεια, στην ταράτσα των περιστεριών. Το αυγό αυτό σπάει και γεννιέται ο Λευτεράκης, ένα περιστέρι. Τι γίνεται λοιπόν με ένα μοναχό του περιστεράκι; Τα υπόλοιπα περιστέρια αποφασίζουν να το μεγαλώσουν σαν παιδί τους και όταν μεγαλώσει το προτρέπουν να βρει ένα ταίρι, γιατί ως γνωστόν «όλοι έχουν ένα ταίρι , κι ας μην είναι και ξεφτέρι»!! Τι λέει όμως η καρδιά του Λευτέρη; Και πως έρχεται στη ζωή του η Ρίτα , η χελιδόνα; Θα σας πούμε τη συνέχεια στο Άβατον.

Τι συστατικά πρέπει να εχει μια παιδική παράσταση ώστε να προκαλέσει το ενδιαφέρον στα παιδιά;

Αρχικά θα έλεγα να είναι σχεδιασμένη, φτιαγμένη για παιδιά, να τα έχει λάβει υπόψη του ο κάθε συντελεστής. Να είναι φτιαγμένη δηλαδη για να προκαλέσει το ενδιαφέρον του παιδιού κι όχι για να επιβληθεί στο παιδί με ένταση . Αυτό συνεπάγεται γνώση, ενδιαφέρον και εντιμότητα από την πλευρά των δημιουργών.

Το παιδιά ανήκουν στην κατηγορία του εύκολου ή του απαιτητικού κοινού;

Τα παιδιά σίγουρα δεν είναι εύκολο κοινό. Δεν θα το έλεγα ωστόσο απαιτητικό κοινο...θα το έλεγα ειλικρινές και ευθύ.

Τι ουσιαστικό μπορεί να προσφέρει στα παιδιά το θέατρο;

Το θέατρο είναι για τα παιδιά , όπως και για τους μεγάλους μια εμπειρία συνολικά, από την ώρα που κλείνει κανείς τα εισιτήρια, μέχρι την ώρα που φεύγει από το θέατρο. Είναι μια εμπειρία που μπορεί να διδάξει τόσα πολλά πράγματα , το σκέφτομαι συχνά αυτό κυρίως σε κοινόχρηστους χώρους..

Ο πολιτισμός και η ευγένεια διδάσκονται –πως μιλάμε στους εργαζόμενους, πώς μπαίνουμε σε ένα θέατρο, πως παρακολουθούμε μια παράσταση μαζί με άλλους, ξένους ανθρώπους και πρέπει να τους σεβαστούμε , τι σημαίνει μιλάω χαμηλόφωνα , ότι δεν μπορώ να ενοχλώ, ότι δεν μου ανήκει ο χώρος, ότι δεν λερώνω το θέατρο, οτι έχω δικαίωμα να έχω άποψη για αυτό που παρακολουθώ και μετά μπορώ να την εκφράσω. Ακόμα, μια παράσταση μπορεί να δώσει ευκαιρία σε μια οικογένεια να συζητήσει κάτι, να δώσει ευκαιρία σε ένα παιδί να πει κάτι που δεν τολμούσε..Να γελάσει η οικογένεια με ένα κοινό αστείο ή να θυμάται και να συζητάει για μέρες με αφορμή μια παράσταση. Το θέατρο μας μαθαίνει να καθόμαστε δίπλα δίπλα και να συγκινούμαστε , να γελάμε, να αδιαφορούμε, να αγωνιούμε, να χειροκροτάμε και να φεύγουμε όλοι μαζί, σεβόμενοι ο ένας τον άλλο. Λίγο το ‘χετε;