ΠΕΜΠΤΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
125 εκδηλώσεις σήμερα
E-Agenda

Η Θεσσαλονίκη γιορτάζει τα 53α Δημήτρια με μια πληθώρα εκδηλώσεων!

Με την υποστήριξη του E-Daily.gr

Η μεγαλύτερη γιορτή της πόλης, εκτυλίσσεται πιο δυναμική από ποτέ

Δημοσίευση 3/8/2018 | 18:21

Η Θεσσαλονίκη γιορτάζει τα 53α Δημήτρια με μια πληθώρα εκδηλώσεων!
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ημερομηνίες: από 29/9/2018 έως 21/10/2018
ΣΕΠΤ 2018
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
ΟΚΤ 2018
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031


Στα 53α Δημήτρια η Θεσσαλονίκη, οι άνθρωποί της και οι τέχνες θα συναντηθούν για μια ακόμη χρονιά. Θέατρο, χορός, μουσική, performances, εικαστικά, συνέδρια, εκδηλώσεις και παράλληλες δράσεις θα αποτελέσουν τον βασικό κορμό της φετινής διοργάνωσης, με άξονα την δημιουργικότητα με κάθε καλλιτεχνικό μέσο και τον πολιτισμό ως ένα ταξίδι για όλους.

Από τις 29 Σεπτεμβρίου έως και τις 21 Οκτωβρίου θα διαρκέσουν τα 53α Δημήτρια του Δήμου Θεσσαλονίκης, διατηρώντας την παράδοση του μεγαλύτερου θεσμού της πόλης για πάνω από μισό αιώνα και βάζοντάς την σε έναν παλμό που τον χρειάζεται για να παραμένει ζωντανή και ζωηρή.

Μετά από σχετικό open call, κατατέθηκαν 250 αιτήμα-προτάσεις. Η ανοικτή πρόσκληση αφορούσε φορείς, ομάδες και μεμονωμένους καλλιτέχνες, με στόχο τη συμμετοχή τους στο φεστιβάλ, με αντικείμενο τους τομείς μουσικής, θεάτρου, χορού, εικαστικών, performance, street art, video art, κινηματογράφου, διαλέξεων, εργαστηρίων και νέων τεχνολογιών. Οι προτάσεις αξιλογήθηκαν και μια σειρά από αυτές θα καλύψουν φέτος το 50% του βασικού προγράμματος των Δημητρίων. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε λοιπόν όλους όσους συμμετείχαν και θέλησαν να γίνουν κομμάτι των Δημητρίων.

Στο βασικό πρόγραμμα των φετινών Δημητρίων θα απολαύσουμε από συναυλία στα Συμμαχικά Νεκροταφεία μέχρι project, performances, εκθέσεις και εκδηλώσεις στην Ροτόντα, το Αλατζά Ιμαρέτ, το Δημοτικό Θέατρο Άνετον, το Λιμάνι, τα Σφαγεία, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Βαφοπούλειο και το Γενί Τζαμί. Θα δούμε το ζωντανό θέατρο του 1968, θέατρο με άρωμα από Δανία, Ουγγαρία, Βέλγιο. Θα γνωρίσουμε την Catherine Bay και θα αγαπήσουμε συνεργασίες και βραδιές με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.

Στο πλαίσιο των 53ων Δημητρίων διοργανώνεται φέτος ένα νέο τμήμα που αφορά την τέχνη του θεάτρου. Εγκαινιάζουμε λοιπόν το πρώτο θεατρικό showcase με παραστάσεις, όπως «Frida κι άλλο», «Εσύ: Τα στοιχεία», «Οιδίπους», «Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας», «Mute», «Περιμένοντας τον Γκοντό», «Το δαχτυλίδι της μάνας», «Relic», «After the campsite: Από δω κι εμπρός», «Επαναστατικές μέθοδοι για τον καθαρισμό της πισίνας». Στο showcase θα παρευρεθούν σημαντικοί άνθρωποι του θεάτρου από διάφορες χώρες όπως η Σερβία, η Πολωνία, η Σλοβακία, η Πορτογαλία, η Βουλγαρία, η Βοσνία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ρουμανία, η Τουρκία, η Αυστρία, η Γεωργία, το Ισραήλ, την Γερμανία, εξάγοντας με αυτόν τον τρόπο το θεατρικό ταλέντο σε χώρες που διατηρούν μια ξεχωριστή θεατρική παράδοση.

Πάνω από πενήντα χρόνια Δημήτρια

Μια απόπειρα «συγκόλλησης» και επιτομής δρωμένων, ανθρώπων και στιγμών από την ιστορία και τα αρχεία του σημαντικότερου πολιτιστικού θεσμού της Θεσσαλονίκης.

Τα αρχεία είναι πεδία ανασκαφών, ένα είδος αρχαιολογίας του σύγχρονου κόσμου. Προσέρχεσαι σε αυτά με δέος, μάσκα και γάντια, ανίδεος για το τι μπορεί να συναντήσεις. Πέρασα μια σκονισμένη άνοιξη σκαλίζοντας τα αρχεία της πόλης με αφορμή το ιωβηλαίο των Δημητρίων -μια επίμονη «χρονότρηση» στην πολιτισμική στρωματογραφία της πόλης.

Τα κάθε λογής αρχεία και τα παραφερνάλιά τους -λευκώματα, αφίσες, φωτογραφίες, δελτία Τύπου, βίντεο, αποδελτιώσεις, σημειώσεις, προϋπολογισμοί, ισολογισμοί, απολογισμοί, προτάσεις συμμετοχής καλλιτεχνών, σχέδια κανονισμών-, ταξινομημένα ή ατάκτως ερριμμένα, επίσημα ή ερασιτεχνικά, δημόσια ή ιδιωτικά, σε ράφια, υπόγεια, φακέλους και σακούλες, με καλούν σε ένα ιδιότυπο κυνήγι θησαυρού: ακολουθώ ίχνη, που με οδηγούν σε νέα ίχνη, που με καλούν να επανεξετάσω τα προηγούμενα, τα οποία φωτίζουν ή τα ανατρέπουν, που ζητούν να γίνω, όπως έγραφε ο Πεντζίκης, «συγκολλητής».

Μια ακτινοβόλος εστία πολιτισμού!

Η προσπέλαση των αρχειακών υλικών και η δημιουργική ανάκρισή τους αφήνει να ξεπροβάλουν μέσα από τα κουβάρια των αρχείων ένας σωρός νήματα πιθανών αποπειρών ιστοριογράφησης, και η συναρπαστική, αδιάλειπτη, πεντηκονταετής διαδρομή μιας διοργάνωσης που καθιερώθηκε το 1966 από την τοπική επιτροπή του ΕΟΤ ως «μόνιμος καλλιτεχνικός θεσμός [που] επιδιώκει όχι μόνον να υπηρετήση και να προβάλη τας αιωνίας αξίας και τα ιδεώδη του Ελληνισμού, αλλά και να καταστήση την μακεδονικήν πρωτεύουσαν ακτινοβόλον εστίαν των μεγάλων σύγχρονων πολιτιστικών οραματισμών και επιτεύξεων του λαού μας», όπως σημείωνε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Στέφανος Στεφανόπουλος στον κατάλογο της πρώτης διοργάνωσης.

Ιστορίες που συνθέτουν μια μικρή φιλοσοφία πολιτιστικής διαχείρισης: Από τον πολιτισμικό ελιτισμό μιας διοργάνωσης για λίγους στη διατύπωση της ανάγκης για λαϊκή απήχηση από τα μέσα του ’80 και κατόπιν, και από το στόχο της αναβίωσης της βυζαντινής Θεσσαλονίκης στην ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση Διεθνών Φεστιβάλ (1995). Ή εξωτερικής πολιτιστικής πολιτικής, με διαφημιστικές καταχωρήσεις (τη δεκαετία του ’70) αλλά και με κείμενα των καταλόγων στα αγγλικά (από τη δεκαετία του ’90 μέχρι τις μέρες μας). Ακόμη, μικρές ιστορίες επικοινωνιακής πολιτικής: πώς φτάσαμε από τα (300.000) φέιγ βολάν, γραμμένα στα ελληνικά και στα αγγλικά, που σκορπίστηκαν στον ουρανό της πόλης από δύο στρατιωτικά αεροσκάφη για να προαναγγείλουν την έναρξη της πρώτης διοργάνωσης τον Οκτώβριο του 1966 στο σάιτ του 2004 και τα social media.

Ή ένα ταξίδι στη σύγχρονη γραφιστική ιστορία της πόλης μέσα από τα εξώφυλλα και το σχεδιασμό των καταλόγων: Από το παγώνι του Σβορώνου, στη γεωμετρία του Τσίζεκ και τις μετα- φιγούρες των Beetroot. Ή ιστορίες εκδοτικών «γκιουλιβερισμών»: Από τα ολιγοσέλιδα τομίδια στις εκδοτικές υπερπαραγωγές των αρχών του 2000, αμφότερα συλλεκτικά είδη.

Ιστορίες τρανέματος: Από τον οριακά διψήφιο αριθμό εκδηλώσεων στις πρώτες διοργανώσεις με τις παραστάσεις να επαναλαμβάνονται (από ανάγκη, αλλά και κατόπιν απαίτησης του κοινού – πάνω από 15.000 άτομα παρακολούθησαν τις 6 παραστάσεις της Όπερας του Βουκουρεστίου και των μπαλέτων της το 1970) στον τριψήφιο αριθμό στις αρχές του 2000 αλληλοεπικαλυπτόμενων εκδηλώσεων που στις αρχές του 2000 καλούν το κοινό σε χάραξη στρατηγικής παρακολούθησης. Συνολικός αριθμός: περισσότερες από 2000 συνολικά πραγματοποιημένες κεντρικές και παράλληλες εκδηλώσεις μέσα σε 49 χρόνια.

Ή διεύρυνσης: από τις αμιγώς ελληνικές πρώτες διοργανώσεις και την κατοπινή (από το 1968) συμπερίληψη καλλιτεχνών και σχημάτων από το εξωτερικό, κυρίως από τις Ανατολικοευρωπαϊκές χώρες αρχικά, στη γεωγραφική έκρηξη – συνολικά περισσότερες από 30 διαφορετικές χώρες προέλευσης συμμετεχόντων καλλιτεχνών, από τη Νέα Ζηλανδία έως τον Καναδά και την Ιαπωνία.

Ή επέκτασης, αντικειμένου και χώρου: Από την αρχική προσκόλληση στη μουσική και το θέατρο, σε συμπερίληψη μιας πληθώρας καλλιτεχνικών και πολιτιστικών μορφών, από ροκ όπερα και υπαίθριες εικαστικές εγκαταστάσεις, σε παντομίμα, Καραγκιόζη και φεστιβάλ κομμωτικής τέχνης. Και από το θέατρο της ΕΜΣ και τη Ροτόντα στις πρώτες διοργανώσεις, στα περισσότερα από 100 διαφορετικά σημεία δράσης στην πόλη συνολικά, υπαίθρια και στεγασμένα. Αλλά και στην ανάδειξη-ανάκληση από τη λήθη πάλαι ποτέ ανοίκειων σημείων κτιρίων της πόλης: Αλατζά Ιμαρέτ, Σφαγεία, Βίλλα Πετρίδη.

Ή τέλος, λίστες καταγραφής των πολιτιστικών δράσεων που προέκυψαν μέσα από τον θεσμό των Δημητρίων (για παράδειγμα, Εικαστικοί Περίπατοι, Ethno Jazz Festival, τα Δημήτρια στα Σχολεία, ανασύσταση τοπικής παραγωγής όπερας, κ.α.), υπογραμμισμένες σημειώσεις για τα ονόματα των καλλιτεχνών που αναδείχθηκαν μέσα από τα Δημήτρια, αλλά και όλα εκείνα τα ονόματα, τους Τσικ Κορέα, και τους Γουέιν Σόρτερ και τους Χέλμουτ Νιούτον αυτού του κόσμου που δύσκολα θα καταφέρναμε αλλιώς να συναπαντήσουμε.

Εδώ, στη ρωγμή του χρόνου

Σταδιακά, αρχίζω να εγκαταλείπω τα νήματα αμέσως μόλις τα καταγράψω. Παρατηρώ ότι ο ρυθμός της φυλλομέτρησης ολοένα και μειώνεται. Οι φωτογραφίες, συχνά ξεθωριασμένες, ακόμη πιο συχνά χωρίς λεζάντες, καλούν σε ένα ιδιότυπο «μάντεψε ποιος».

Απαιτούν προσοχή στις λεπτομέρειες, στα γνωστά-άγνωστα περιβάλλοντα πίσω από τα γνωστά-άγνωστα πρόσωπα -η ιστορία κάθε εποχής όπως καταγράφεται από τα κουστούμια, τις πόζες και τους μορφασμούς των απεικονιζομένων. Οι ιστορίες ανακαλούν προσωπικές εμπειρίες, μακρινές αναμνήσεις.

Οι ευγενικοί, φιλόξενοι αρχειονόμοι, εγκαταλείπουν τα γραφεία τους και με συνοδεύουν σε αυτό το άφημα του «αντικειμενικού» βλέμματος, μοιράζονται μαζί μου τις δικές τους εμπειρίες και αναμνήσεις. Στην κατακερματισμένη αρχειακή αφήγηση, έρχεται να προστεθεί, κόλλα της συναρμογής, η προσωπική μαρτυρία/ερμηνεία.

Απόφαση: το προϊόν της αρχικής (σε καμία περίπτωση εξαντλητικής) έρευνας να είναι μια προσομοίωσή της. Ούτως ή άλλως, η εξιστόρηση του «μυστηρίου», αποσπασματική, δεν συνεπάγεται και λύση του γρίφου. Απομένουν πολλά ψηφία ακόμη, ίσως λησμονημένα σε κούτες και υπόγεια, ή που έχουν από καιρό πια αποσυντεθεί.

Παραδίδουμε στη διάθεσή σας, αγαπητοί περιηγητές, ένα οπτικό αρχειακό υλικό με σκοπό να μετατραπεί σε βιωματικό εργαστήριο ανάκλησης των προσωπικών σας εμπειριών και αναμνήσεων από τα Δημήτρια, εκείνων που συνιστούν και επαναδιαπραγματεύονται την πολιτισμική μας ταυτότητα, που καθιστούν, όλους εμάς, το μεγάλο ζων αρχείο μιας κοινωνικοπολιτισμικής ιστορίας 50 χρόνων.

Μια μικρή αντήχηση των καιρών μας: συχνά οι αρμόδιοι στα σημειώματά τους που συμπεριλαμβάνονται στους ετήσιους καταλόγους θα αναφερθούν στις οικονομικές δυσκολίες της διοργάνωσης, στις περιρρέουσες συνθήκες που κάποιες χρονιές έθεσαν εν αμφιβόλω την πραγματοποίησής της. (Μοιάζει να) απαντά ο Κωστής Μοσκώφ, σε ένα κείμενό του στο επετειακό λεύκωμα για τα 33 χρόνια Δημητρίων το 1955: «Τα Δημήτρια είναι μια ανάσα μες τον χρόνο, γιορτή της μητέρας Θεσσαλονίκης.

Μακάρι η γιορτή αυτή να γίνει το καθημερινό γεγονός, το πολιτιστικό προϊόν ποιότητας, να κυριεύσει κάθε στιγμή μας συμμετέχοντας και αυτό με τους δικούς του τρόπους στον αγώνα για τον παραπέρα εξανθρωπισμό της ζωής».
Και κάπως έτσι, το αρχείο, το συμπύκνωμα των ατομικών μας εμπειριών, γίνεται με τη σειρά του η αρχαιολογία του μέλλοντός μας.
Έρευνα, Κείμενο: Μαρίνα-Αιμιλία Κοντού

*Επισυνάπτεται αναλυτικό πρόγραμμα
**Σύντομα θα σας δοθεί αναλυτικό υλικό για τα θεάματα και τους καλλιτέχνες


Θα μας βρείτε εδώ:

http://dimitria.thessaloniki.gr/
https://www.facebook.com/dimitriafestival/
https://twitter.com/dimitriafest
https://gr.pinterest.com/dimitriafestival/pins/
https://www.instagram.com/dimitriafestival/

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο e-daily.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ