ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
125 εκδηλώσεις σήμερα
E-Agenda

Η αυλή των Θαυμάτων

Μετά από 14 χρόνια ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες,ο Κώστας Τσιάνος, επιστρέφει στο ΚΘΒΕ για να σκηνοθετήσει το έργο σταθμό της νεοελληνικής δραματουργίας, την  «Αυλή των Θαυμάτων» !

Δημοσίευση 17/10/2017 | 17:55

Σχολιάστε
Η αυλή των Θαυμάτων
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - Μονή Λαζαριστών
Kolokotroni 21 , Tηλέφωνο: 2310 650999, 2310 589185, Fax 2310 651099
http://www.monilazariston.gr/
http://www.facebook.com/pages/Moni-Lazariston-Festival/212080595481417
Ημερομηνίες: από 12/10/2017 έως 14/1/2018
ΟΚΤ 2017
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031
ΝΟE 2017
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930
ΔΕΚ 2017
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
ΙΑΝ 2018
ΔE ΤΡ ΤΕ ΠΕ ΠΑ ΣΑ ΚΥ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

Ωρα προσέλευσης: 21:00
Διάρκεια: -120 λεπτά

από 5 ευρώ

ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ

Μετά από 14 χρόνια ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες σκηνοθέτες,ο Κώστας Τσιάνος, επιστρέφει στο ΚΘΒΕ για να σκηνοθετήσει το έργο σταθμό της νεοελληνικής δραματουργίας, την  «Αυλή των Θαυμάτων»  του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

«Η Αυλή των θαυμάτων βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς, που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα. Όλα στην Ελλάδα ανεβοκατεβαίνουν πολύ εύκολα, κυλούν, φεύγουν κι η συνηθισμένη λαχτάρα του Ρωμιού είναι να στεριώσει κάπου, να σιγουρέψει κάτι», σημειώνει ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, στην πρώτη ιστορική παρουσίαση του έργου το 1957, από τo Θέατρο Τέχνης.

Ένα έργο που παραμένει, 60 χρόνια μετά, διαχρονικό ανεβαίνει από το ΚΘΒΕ με νέα τραγούδια σε μουσική σύνθεση του Διονύση Τσακνή και στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου.

Τέλη της δεκαετίας του 1950.  Σε μια αυλή, σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, διασταυρώνονται ένας γέρος πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία που φορτωμένος τα στρώματά του σκαρφαλώνει στο ταρατσάκι του, η γυναίκα του που με μια φέτα ψωμί στο χέρι καλεί τον χαμένο εγγονό της, μια χήρα που σιγοτραγουδά τη «Ραμόνα», ένας ονειροπόλος,  ένα αντρόγυνο που άλλοτε χαϊδολογιέται και άλλοτε μαλλιοτραβιέται ενώ σχεδιάζει να φύγει στην Αυστραλία, μια συνοικιακή καλλονή που ελπίζει να γίνει σταρ του σινεμά, ένας «μοιραίος» υδραυλικός. Σε αυτόν τον μικρό χώρο κατοικεί ολόκληρη η Ελλάδα. Λίγο πριν καταρρεύσει το οικοδόμημα, μια ερώτηση αναδύεται: τι βιώνουμε, τελικά, ένα μίζερο αδιέξοδο ή ένα θαύμα;


Στο ρόλο της Αννετώς η Σοφία Καλεμκερίδου και του Ιορδάνη ο Δημήτρης Κολοβός.

 

Σημείωμα σκηνοθέτη

Η Αυλή των Θαυμάτων παίχτηκε για πρώτη φορά το 1957 από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν με τεράστια επιτυχία. Από τότε παίζεται και ξαναπαίζεται κερδίζοντας τη συγκίνηση χιλιάδων θεατών. Είναι το έργο σταθμός του ελληνικού θεάτρου που επηρέασε πολλούς νεότερους συγγραφείς. Είναι η τέταρτη φορά που «εισβάλλω» στο αριστούργημα του Ιάκωβου Καμπανέλλη και κάθε φορά διαπιστώνω τις αρετές του, τη βαθιά ελληνικότητά του, την έξοχη θεατρική δομή, τους ολοκληρωμένους και αναγνωρίσιμους χαρακτήρες, τη γνήσια αναπαράσταση της μετεμφυλιακής εποχής και την αυθεντικότητα της ζωής μιας πολυπρόσωπης λαϊκής κοινότητας, που βρίσκεται σε μια φτωχική αυλή της Αθήνας. Εκεί μέσα συγκατοικούν ξεριζωμένοι πρόσφυγες, εσωτερικοί μετανάστες της ελληνικής περιφέρειας και άλλοι απόκληροι, με τις χαρές, τις λύπες, τις αγάπες, τους καβγάδες, τις απογοητεύσεις και τα ανεκπλήρωτα όνειρα για καλύτερη ζωή. 

Συντροφιά τους πάντα, η φτώχια, η μίζερη ζωή, η ανασφάλεια, η ανεργία, η ανάγκη της μετανάστευσης και το ξεθεμελίωμά τους από την αμείλικτη ανοικοδόμηση, που θα πνίξει τις πόλεις με τσιμεντένιες πολυκατοικίες.

Πιστεύω πως η Αυλή των Θαυμάτων δεν πρέπει να παρασταθεί -τουλάχιστον ακόμα- ως έργο της σύγχρονης εποχής, ούτε να μοντερνοποιηθεί, να αποδομηθεί, να αφηγηματοποιηθεί και ούτε… να αποκαθηλωθεί, θα χάσει τους χυμούς τις ανάσες και την αύρα του. 

Το έργο μοιάζει από μόνο του σύγχρονο, γιατί όσα δεινά περνούσε τότε η χώρα, τα ίδια περνάει, δυστυχώς, και σήμερα. Το μόνο που τόλμησα, ήταν να φωτίσω περισσότερο την εποχή του έργου με τέσσερα τραγούδια, σαν ιντερμέδια, σε μουσική του Διονύση Τσακνή, στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου και με κινηματογραφημένες σκηνές της Μικρασιατικής Καταστροφής, των φτωχογειτονιών, της μετανάστευσης και της καταστροφικής αντιπαροχής. 

Είναι μεγάλη τιμή για μένα που το ΚΘΒΕ μου ανέθεσε να σκηνοθετήσω το σπουδαίο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη και να συνεργαστώ με τους υπέροχους συντελεστές της παράστασης. Τους ευχαριστώ όλους.

Κώστας Τσιάνος

ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ
Tο e-daily.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ